We zijn eruit. Denken we. Een mooie ouderwetse tegelvloer, van zwart en wit marmer. Nee, niet dat glimmende spul, gewoon marmer met zo'n zweem van vaagheid over het zwart en die niet te definiëren waas van verkleuring in het wit. Zaterdag es her en der babbelen met het gilde der vloerverwarmingsinstallateurs en bezien of die ook de vloer mogen leggen of dat het twee gescheiden dingen blijven. Ik kan persoonlijk niet wachten om te beginnen met de houten vloer uit de keuken te trekken. De lak is er af, de krassen zijn er al bijna weer uitgesleten, kortom die is op. We moeten ook nog even wat dingen opnieuw regelen met de keukenboer zoals de vergissing dat de afvoer van de afzuigkap niet in de muur naar buiten gaat, maar voor de muur langs en we die dus wel afgetimmerd willen hebben. Soit, details. En bovendien, ze leven van het meerwerk. Tot mijn grote vreugde kan ik niet mee als dat besproken gaat worden. Ik hou daar niet van. Ben te direct of juist te stil, afhankelijk van m'n humeur. Mijn gestippelde ega daarentegen is bijzonder kordaat, maar dan weer vooral als ik er niet bij ben. Komt mooi uit dus. Ik wil zaterdag gewoon regelen wanneer de vloer gedaan wordt, zodat we de keuken ook definitief kunnen bestellen. Die staat immers nu op afroep. Ben benieuwd wat ik zaterdag te melden heb over vloeren, vloerverwarming en slecht articulerende bouwvakkers.