Nee, nu een keer geen tirade tegen de doping in de sport. Voor de verandering eens een betoog in het voordeel van doping. Als je het namelijk gewoon toestaat is voor iedereen alles weer gelijk en het enige verschil tussen atleten zal gebaseerd zijn op natuurlijke aanleg, training en talent. Immers, iedereen heeft dezelfde medische mogelijkheden. Zo, dat scheelt een bult. Sportploegen en teams kunnen gesponsord worden door de pharmaceutische industrie en hoplakee iedereen blij. Wel een klein beetje politiek correct blijven, Pfizer zal niet de Nigeriaanse hardlopers gaan sponsoren na hun akkefietje met wat afval in een boot in een haven aldaar, maar verder zie ik het helemaal zitten. Iedereen aan de dope! Ik heb nog even gezocht en heb nergens kunnen vinden dat een discussie zoals die heden ten dage gevoerd wordt, plaatsgevonden heeft bij de invoering van de vitaminepreparaten en naar de letterlijke betekenis is dat toch ook doping? Het issue met doping is namelijk nogal tweeledig in mijn beleving: Allereerst zijn er de archaische sportorganisaties die gerund worden door gepensioneerden die ofwel zelf nooit gesport hebben ofwel hun hele leven gesport hebben derhalve de beschikking hebben over navenante intellectuele mogelijkheden. Voorbeeldje: Wij kennen Epo-Testosteron eigenlijk pas sinds het debacle met de PDM-ploeg in de tour en met name dan de heren Rooks en Theunisse. Inmiddels is algemeen bekend dat de heren Merckx en Zoetemelk ,om er eens twee uit te lichten, stijf stonden van dit goedje. Alleen was het toen zij het gebruikten simpelweg niet verboden. Ziedaar uw totale willekeur. Doping is doping omdat iemand het zo noemt. That's it. De vraag zou moeten zijn: Waarom vinden die mensen het ene spulletje slecht en het andere niet? Als reden wordt vaak gegeven de gezondheid van de sporter. Totaal gelul. Toen Tommy Simpson stijf van de cocaine dood van zijn fiets viel op de Mont Ventooux schrok iedereen, maar de kijkcijfers waren geweldig en nog steeds wordt er met een soort van trots over dat moment gesproken. Een historisch moment in de wielersport. Als de gezondheid van de renners evenwel echt in het geding zou zijn, waarom zijn dan pas sinds een paar jaar helmen verplicht in het wielrennen? Ze reden in 1970 ook al met 90 kilometer per uur van bergen af en flikkerden ravijnen in. Hmm, dat argument kan dus niet de echte reden zijn. Wat dan wel? Wel, ik zeg het maar gewoon: Macht. Toen Ben Johnson aantoonde dat het menselijk lichaam tot veel meer in staat is dan wij plachten aan te nemen schrokken de powers that be zich een hoedje. Men wist niet goed hoe een dergelijke ontwikkeling te sturen. Men was bang voor machtsverlies. Ben Johnson was namelijk onmetelijk populair bij het publiek, ook toen zijn dopingverhaal naar buiten kwam. En iemand die zo populair is bij het publiek is gevaarlijk. De Romeinen wisten dat al. Dat verstoort de rust. En rusteloosheid bij het publiek zorgt voor dalende inkomsten en wellicht zelfs een roep om heroverweging van de geldende wetten. Niet langer brood en spelen voor volk maar Brood en Spelen VAN het volk. En dan moet je echt met pensioen als bobo zijnde.

De tweede factor die op een vreemde manier van invloed is op het hele doping-gelul zijn wij. Wij die ons alles aan laten meten door sporters die gedwongen worden tegen ons te liegen. En pas op het moment dat er een kleine revolte dreigt, een klein beetje doping erkennen. Nooit het hele verhaal, maar net genoeg om ons te voeren en de idee te installeren dat het heel slecht is allemaal. De rust is hersteld, de balans weer in orde. En UniBet mag niet rijden in de Tour omdat er wel eens gewed kon worden op de uitslagen. Alsof die niet allang vaststaan. Welterusten heren. Het is u gelukt, American AllStar Wrestling is de meest geloofwaardige sport ter wereld geworden.