Bewijslast(ig)
De rapporten staan voor de deur. Altijd weer een spannend moment voor kinderen. Of eigenlijk niet, het hoort zo te zijn dat de kinderen al weten wat ze scoren op het rapport. Maar tussen praktijk en theorie zit zoals altijd een gapend gat. Dat leerlingen niet altijd alle cijfers thuis vertellen is een gegeven. De goede uiteraard wel maar de minder goede laten ze gemakshalve maar even schieten. Dat is voor ouders soms een hard gelag. Ook is het zo dat niet alle leerlingen trouw hun cijferlijsten bijhouden. Dat zorgt ervoor dat ouders soms voor verrassingen komen te staan bij het zien van het rapport.
Leerlingen komen wel eens bij me dat de cijfers niet kloppen die ze op het rapport hebben gekregen. Dan blijkt dat ze het zelf niet goed hebben ingevuld dan wel dat ik een typefout heb gemaakt in ons LVS. Dat moet dan gecorrigeerd worden. De cijfers in mijn agenda kloppen tot nu toe altijd. Die vul ik heel secuur in op het moment dat de leelringen hun blaadjes terug krijgen. Een voor een mogen ze dan bij mij aan tafel komen en kunnen ze zien dat ik het goede cijfer heb ingevuld. Dat ouders dat niet altijd geloven is een tweede. Vanavond belde een ouder op die het niet eens was met het cijfer dat kindlief op zijn rapport had staan. Ik was niet thuis op moment van bellen. dus ik hoorde het relaas aan op het antwoordapparaat. Ze noemde cijfers op die niet klopten met mijn lijstje in de agenda. Naar alle waarschijnlijkheid heeft het kind zijn cijfers niet goed bijgehouden. Op uiterst onvriendelijke toon vroeg ze of ik de cijfers wilde veranderen. Laat de leerling eerst maar bij me komen en zijn verhaal doen. Het bewijs is er natuurlijk niet meer, die gooien leerlingen vaak weg als ze deze teruggekregen hebben. Lastig. Het zijn momenten dat ik die fout aan het begin van het jaar vervloek.
Ik herken het helemaal: zo’n moeder had ik vanavond op de ouderspreekavond. Ze eiste op hoge toon dat ik het cijfer van het zoon veranderde. Achteraf bleek dus dat de jongen zelf gewoon twee onvoldoendes niet op zijn cijferkaart had gezet.
Pike (URL) - 26 04 06 - 23:37
Als ik een onvoldoende kreeg moest ik het thuis laten ondertekenen en dat wilde de meester dan weer zien.
Renesmurf (URL) - 26 04 06 - 23:54
Ik doe het fout, ik ben een slechte moeder. Ik mopper op mijn zoon als het niet klopt. Dom, dom, dom. Ik moet naar de leerkrachten…
Petra (URL) - 27 04 06 - 07:34
Wat was ik dan een voorbeeldig kind, ik vertelde alles, goed en slecht…. vanuit de gedachten: ‘Ze komen er toch wel achter….’
Chantal - 27 04 06 - 11:35
Hier krijgen de kinderen hun werk niet mee naar huis. Ik vond dat altijd raar want juist van het bestuderen van je fouten kun je leren. Nu zie ik wat daar achter zit.
Aargh (URL) - 27 04 06 - 17:42
Het lijkt me dat ouders van de betrouwbaarheid van de leerkracht uit moet gaan. Ik mag hopen dat ze hun eigen kind en haar of zijn slordigheden toch ook wel kennen.
Kees () (URL) - 27 04 06 - 20:30
Wij mogen 9 mei weer. Rapporten. Maar gelukkig hebben wij een vernuftig systeem – elke ouder heeft een code en kan daarmee de cijfers van kind op Internet zien – wekelijks ververst en wel. Dus het gezeur over niet kloppende cijfers is uitgebannen. Joechei! Hebben we tenminste tijd om over werkelijk zinnige zaken te praten.
Moniekie (URL) - 27 04 06 - 23:29
Dan zou je dus van iedere overhoring van ieder kind nog een copie moeten bewaren, zodat het achteraf wel te bewijzen is…of je moet het ze voorzien van een handtekening van huis weer laten inleveren…tja, als het niet zonder gedonder kan, dan maar met gedoe!
Jokie (URL) - 28 04 06 - 11:36
dan wel dat ik een typefout …. het moment dat de leelringen
Grapjas!
Michel (URL) - 28 04 06 - 19:39
Lastig inderdaad. Waar ik me het meest aan stoor is het feit dat de ouder vaak niet in staat is om even volwassen te communiceren en er blind vanuit gaat dat kindlief het aan het rechte eind heeft.
Zomaar (URL) - 29 04 06 - 20:49