is de enig juiste omschrijving voor deze tijd van het jaar. Niet te koud, niet te mooi, niet te nat....allemaal van die niet specifieke kretologie waar ik een broertje dood aan heb. Ook mensen lijken hier last van te hebben. Een soort gelatenheid. Het absolute niet op willen vallen, geen risico willen lopen. Net als het weer niets expliciets doet, doen ook de mensen dat niet. Met als resultaat dat het zowel binnen als buiten een futloze bedoening is. In tegenstelling tot vorige week toen de wind mij nog naargeestig verraste, maar daardoor mij wel scherp hield. Er gebeurde iets. Of het nou positief of negatief is, er gebeurde iets dat afweek van het gemiddelde. en dat geeft het leven kleur. Als je de ervaringen die je op een dag hebt allemaal al duizendmaal eerder gehad hebt en tot in detail kunt voorspellen, is er geen reden meer je bed uit te komen. Het stug vast blijven houden aan de overtuiging dat er ook nooit meer iets zal komen dat je wakkerschudt heet een depressie. Of, taalkundig, een self fullfilling prophecy. Je eigen gelijk creëeren. Ik begon op het werk ook steeds vaker dat gevoel te krijgen. Ik had alles al gezien. Elk voorkomend probleem met geestdrift opgelost tot de volgende zich aandiende met exact hetzelfde probleem. Dan ga je zoeken. Zoeken naar andere dingen naast die repeterende ervaringen. Andere dingen die je dag kleuren, je brein tergen je van je a propos kunnen brengen. Doe je dat niet, dan wordt je depressief of op zijn minst neerslachtig. Ja ik vind dat daar wel degelijk verschil tussen zit. Het leuke van dat continu zoeken naar die extra prikkel is dat het soms een extra voordeel oplevert. Zo heeft mijn doorlopende bemoeienis met van alles en nog wat ertoe geleid dat "men" wil dat ik mij stelselmatiger met dingen ga bemoeien. Jawel, een promotie heeft mijn strijd tegen de verveling mij opgeleverd. Waar ik maar mee zeggen wil: je bent er altijd zelf bij. Zoiets gebeurt ook niet in een week, maar het gebeurt echt wel eens. Misschien zijn er mensen die dit niets zegt, die gewoon klakkeloos naar een andere werkgever overstappen als het hen niet bevalt. Ik kan dat niet zo goed. Ten eerste ben ik geen al te heldhaftige sollicitant en ten tweede gaat het mij niet om de promotie, maar om het hebben van een leuke tijd terwijl ik mijn kant van de arbeidsovereenkomst naleef. Mocht je nu denken: "Ja, hij wel, maar dat gebeurt mij nooit." Dan heb je dit verhaal niet begrepen.

Als in Oh Nee! Als in Oost-Noord-Oosten wind. Was me dat even schrikken deze week. Als brave burger trapte ik deze week braaf 's heren wegen onder mij door op mijn sportieve lichtgewicht sportfiets, maar er was een groot verschil met anders. Heb ik normaliter niet zoveel moeite met het weer, deze week had ik dat beduidend wel. Op normale ochtenden werd ik vanuit het niets met mijn neus op de feiten gedrukt: het wordt najaar. En flink ook. En het was de wind die het mij duidelijk maakte. Een nare, koude, ongure, alles betastende stroom bar koude lucht die mij de hele weg naar kantoor lastig viel. Opdringeriger dan een marktkoopman op de bazar van Istanbul en vervelender dan een onverstaanbaar dronken zwerver die je een "stulaatkoelant" probeert te verpatsen. Het grote probleem met Oostenwind dames en heren -ja ik zal het u hier onthullen- is dat je je niet warm kunt trappen. Naarmate je harder trapt vang je immers meer van die ellendige luchtstroom. Maar als je niet doortrapt, prolongeer je automatisch je verblijf in de helse omstandigheid die koude nu eenmaal is.
Na twee dagen hield mijn nemesis het gelukkig even voor gezien en staakte zijn vroegtijdig beleg van mijn gestel. Mij de rust gunnend om op mijn gemak na te denken in welk schromelijk overtrokken en onnodig taalgebruik ik dit met u zou delen.....En wat ik moet ondernemen om mijzelf en broeder Roelof tezamen met mijn eega enigzins op temperatuur te houden als wij morgenavond bij de FC Zwolle op de tribune plaatsnemen voor de wedstrijd tegen Helmond Sport. Waar liggen die verrekte heupflacons ook al weer.

Zwolle 5 - AGOVV 0....da's nog eens een begin van het weekeinde. Vervolgens op zaterdag een bescheiden feestje in verband met wat verjaardagen en vandaag maar eens een nieuwe monitor gekocht. En natuurlijk even RTL-Z gekeken. Vreemd. Het was voor mij de eerste keer dat ik zielloos naar die tickertape onderin beeld zat te staren en de AEX-fondsen begonnen met AEGON. Geen ABN AMRO meer.Verkwanseld? Ach.....misschien de prijs die iemand moest betalen voor zijn gedeelte van het contract met de duivel? Wie zal het zeggen. Verandert er verder wat? Volgens mij niet. De reclame-uitingen zijn er nog, de bankafschriften komen nog met de post en ook het pinnen voor de aangeschafte monitor ging gewoon goed met ABN AMRO pasje. Neuh, wij zullen er als klant niet zoveel van merken. Als mens daarentegen vind ik het vreemd. Vreemd dat een zo archisch instituut door een handjevol aandeelhouders in de vernieling wordt geholpen. Was het niet zo dat als je vond dat een aandeel niet genoeg rendeert, je je deelnemingen verkoopt en elders investeert? Als de optie een bedrijf te dwingen zichzelf te verkopen vanaf nu een soort gewoonterecht wordt, gaan we nog leuke tijden tegemoet. Totdat er niemand meer is die al die aandelen kan kopen natuurlijk, da's dan de natuurlijke rem op zoiets. Maar of het allemaal gezond is? Ik betwijfel het. Maar goed, misschien dat sommige bedrijven zich nu tweemaal achter de oren zullen krabben alvorens hun ziel en zaligheid in handen van een paar hebberige karpatenkoppen te leggen. Misschien moet dat dan de yang zijn bij deze yin.....

niet te geloven zo druk. Zo waren wij op Terschelling afgelopen weekend, is vandaag mijn gestippelde ega jarig en ben ik vrijdag zelf aan de beurt om een jaartje ouder te worden. Poeh Poeh. Oh ja, de kat is ook nog ziek, althans een soort van. En dan komt het er niet van die zolder op te klimmen en u te berichten over allerhande zaken. Wat ook wel eens prettig is natuurlijk, want u heeft zelf ook genoeg aan uw hoofd, maar toch...

En het gaat nog drukker worden in mijn dure vrije tijd. Er komt een stapel retegoeie games uit deze periode dus ik moet mijn aandacht weer verdelen tussen Xbox en PC. Dat heeft als voordeel dat wanneer mijn aandacht naar de PC gaat ik ook iets eerder in verleiding kom u mijn zieleroerselen toe te vertrouwen, dat dan weer wel. Ik zal ook mijn aandacht besteden aan uw schrijfsels op het interweb, want ook daar komt niks van terecht. Bij deze dus een plechtige belofte (Roelof, maak jij em waar voor me, want ik heb niet zoveel tijd)