Het lezen van boeken zit niet in mijn genen. Een beetje vreemd is dat wel want mijn ouders mogen graag veel lezen. Moeder veelal romans en vader literatuur. Dat ik niet behept ben met dat virus mag dus vreemd lijken. Het zal wel iets te maken hebben met het verplichtte lezen op de havo en het vwo. Bovendien zijn er ook andere zaken die ik graag mag doen in mijn kostbare vrije tijd. Op vakantie neem ik wel altijd boeken mee. Met name als we op luiervakantie gaan naar de zon. Het betreft dan vaak thrillerachtige boeken of spannende detectives. Mijn favoriet zijn de boeken van Mankell, een Zweedse schrijver. Vooral zijn boeken met in de hoofdrol Kurt Wallander hebben mijn voorkeur. Een flink aantal weken geleden kwamen we erachter dat van deze boeken ook films zijn gemaakt en dat deze worden uitgezonden op Canvas, oneerbiedig ook wel Belg Twee genoemd. Iedere donderdagavond om een uur of kwart over tien zaten we als een stel verslaafden voor de buis de verrichtingen te volgen van Kurt, Linda en Stefan. Vanavond was de laatste aflevering. Geen vrolijk verhaal, dat zijn ze geen van allen, maar deze is wel erg beklemmend en een minder fraai einde voor een van de hoofdrolspelers. Volgende week staat er wel een film op het programma van dezelfde Zweedse maker maar dan niet in de reeks Wallander. Toch maar even kijken of het wat is.

Het lezen van een krant dan wel tijdschrift heeft in deze periode van het jaar een voordeel. Je ziet ook eens het gezicht van de persoon die het leesvoer komt brengen. De Volkskrant wenst u fijne feestdagen, of woorden van die strekking. Geen citaat, want de bezorger is nog niet langs geweest. Voor dag en dauw opstaan, door die zeikende regen heen om de krant droog en goed gevouwen stipt op tijd in de brievenbusbus te doen. Een hele prestatie van formaat. Dat verdient wel een beloning voor ruim een half jaar op het nieuwe adres de krant bezorgen. In gedachten heb ik het bedrag van 5 euro. Wellicht iets te veel maar ik weet waar ik het over heb. Voordat je het weet komt ie te laat, is ie niet meer gevouwen en ook nog eens zeiknat. Leer mij die jeugd van tegenwoordig kennen. De bezorger van de Stentor kan die beloning echter op zijn buik schrijven. meer

Ik had beloofd nog even terug te komen op de verkiezingen. Wel bij deze: Volgens mij kunnen we over een maandje weer naar de stembus. Hier valt geen functionerende regering mee te vormen. Groen Links weigert de verantwoordelijkheid, Balkenende ziet het niet zitten in Marijnissen en dus Woutertje Bos, word je alsnog knetterhard gestraft voor je nederlaag bij de verkiezingen. En die actie met een motie indienen vanuit een nieuwgekozen kamer jegens een demissionair kabinet, is dat nu de manier waarop onze democratie werkt? Ik zit in het bedrijfsleven en ben behoorlijk wat lijkenpikkerij, stemmingmakerij en messen in ruggen gewend, maar dit is dus staatsrechtelijk toegestaan? Ongeacht of je het ermee eens bent of niet, dit gaat nergens meer over. Een kamer die niet bij machte is een nieuwe regering op te hoesten, gaat dan maar vast de oude regering ringeloren? 't Zal vast aan mij liggen, maar hier sloeg ik even stijl van achterover. Temeer daar op dat moment Woutertje Bos heel goed wist dat wanneer hij in de nieuwe regering zou komen een dergelijke actie niet haalbaar zou zijn. Dat zou de formatie danig dwarsbomen. En dus dacht men het maar alvast te doen voordat er een nieuwe regering zit. Gut gut. En met welk resultaat? Precies, wij kunnen zometeen weer naar de stembus, in ongetwijfeld naargeestig winterweer, dus de uitslag zal wel ongeldig worden verklaard i.v.m. een te lage opkomst. En maar uitleggen in Kandehar en Uruzgan dat democratie zo'n mooi ding is.............zucht.

En dan is de crisis bezworen. Hoor je op school een paar zuchten van verlichting, ook al weten ze dat het nog niet voorbij is. Nog een tijdje die onzekerheid met in het achterhoofd dat ze wellicht toch kunnen blijven want ze staan ruim aan de goede kant van die grens van 5 jaar. Het uurtje met deze leerlingen werd dan ook op een iets andere manier ingevuld dan anders. Dat kan ook wel, het zijn er maar 14. Mijn examenklas, deels oud-mentorleerlingen. Geweldige kinderen die je alleen maar het goede gunt. Over examens gesproken, dat hertentamen van vorige week moest nog nagekeken worden. Ze had al een keer gevraagd wat het cijfer was maar het lag nog op de tafel half nagekeken. Was er weer eens wat tussen gekomen. Nu eindelijk klaar. Een prima resultaat. Iets hoger dan een acht. Dat examen wordt een makkie voor haar. Dat gaat wel goed komen. Waar ik wel een hard hoofd in heb is de plaatsing van Heerenveen voor de volgende ronde. Maar echt belangrijk is dat niet met de spannende wedstrijd van morgenavond in gedachte. Top Oss, ga d'r maar aan staan. Gelukkig hebben we nog een dag om de grasmat goed bespeelbaar te krijgen. Helpt u mee?

Eindelijk thuis. Van kwart voor acht 's ochtends tot iets over 10 uur 's avonds op school aanwezig is niet echt iets dat je dagelijks moet doen. Hoewel het er verdomd veel op begint te lijken met ook gisteren in gedachte.
Een koud biertje, beetje zappen slapen en morgenochtend het eerste uur weer fris en vrolijk (kuch) aan de slag. Gelukkig is de kerstvakantie aanstaande.

Ergens lekt mijn huis. Via het balkon boven de keuken, het raamozijn in de keuken en de afvoer van de afzuigkap weet op de meest ongepaste momenten een stroom water de binnenkant van casa Struykert te bereiken. Als dank voor de twee avonden dat ik dapper zelf op zoek ging naar de oorzaak, breng ik nu mijn tijd trillend en zwetend door in huis i.p.v. op kantoor, maar op onverklaarbare wijze is met het weer van vandaag nog geen druppel water binnengedrongen. Wel vind ik de stand van het raamkozijn nu enigzins zorgwekkend en het angstige vermoeden besluipt mij dat er tussen binnenkant en buitenkant een soort van stuwmeer opgebouwd is, wachtend om op het meest ongunstige moment als collectief mijn keuken over te nemen. De loodgieter is druk en gaat mij inmiddels een keer of zeven terugbellen. Misschien was ik niet duidelijk in mijn poging uit te leggen hoe urgent de situatie is. Ik heb toch duidelijk aangegeven wat de situatie is en welke onderdelen van de woning naar mijn idee eendrachtig samenspannen om mijn keuken te veranderen in Lake Victoria, inclusief waterval. Het balkon, de regenafvoer en de afvoer van de afzuigkap. Wel, we zullen zien. Ze bellen vast als ik weer lig te slapen, zo'n dag is het nu eenmaal.