Zijn er, althans, broeder Roelof heeft mij weer aan het wachtwoord geholpen en ik heb ze ge-upload

Geniet ervan!

Waar dan?

In het foto-album natuurlijk

vertoefd de afgelopen twee weken. God gieterde zijn paradijs in The Gambia, West Africa zoals het voluit heet. De tropen in optima forma. Van monsoonregens tot mosquito's tot aan 40 graden bij 98 procent luchtvochtigheid, alsof je iedere stap door de oersoep waadt. Schitterend. Helaas niet teveel foto's kunnen maken. Afgelaste excursies en een haat-liefde verhouding tussen camera en vocht, maakten dat niet altijd even doenlijk. De foto's die er zijn, komen zeer spoedig in het foto-album. Hieronder alvast een voorproefje, het uitzicht vanuit onze hotelkamer op de tropische tuin van het hotel:

Naast de nieuwste campagne voor een veiliger verkeersomgeving schijnt er nog een nieuwe campagne te lopen. Hoe om te gaan bij een crisis. Da's nuttig als er een vliegtuig op je dak valt of een bommetje onder je auto wordt gelegd. Maar ook andere rampen kun je vinden via hun site middels een postcodecheck. Da's handig. En een lijstje wat je bij een ramp in huis moet hebben voor minstens drie dagen. 12 liter water, da's niet niks. Moet er spontaan van naar het toilet. En blikvoer, ook voor drie dagen. De schijf van vijf zit er dan natuurlijk even niet in. Hoe zouden het voedingscentrum en Sonja Bakker daar over denken, vraag ik me plotseling af. De site is nogal traag op het moment, zelfs in de tekstversie. Kan ik dus niet controleren welke rampspoed mij nu kan overkomen. Jammer, vooral nu ik allerlei sirenes hoor op de achtergrond. Ramen en deuren dan maar sluiten. Dat zou bij Enschede ook niet hebben geholpen. Nutteloos dan deze campagne, welnee, er is immers weer veel werk gecreeerd door de ambtenaartjes in Den Haag.

Lekker druk kun je de afgelopen week wel noemen. Met een ouderavond en een sportdag naast de gewone lessen. Wel leuk hoor daar niet van, het kost nu eenmaal meer voorbereidingstijd en energie dan een normale lesweek. Vooral die avond knalt erin. ’s Ochtends om kwart voor 8 aanwezig en pas weer weg iets over half tien ’s avonds. De sportdag was gezellig en het weer speelde ook mooi mee. Toch heb ik aan beide evenementen een, om met Frans Bauer te spreken, aparte smaak in mijn mond gekregen. meer

Vertel me maar niets meer. Ik weet het wel. We verwaarlozen u, de o zo gewaardeerde lezer. Al 5 dagen geen fatsoenlijke update. Het is ook niet zo dat er helemaal niets gebeurd hier in Huize Roelof. Er zijn voldoende activiteiten die we doen dan wel gebeurtenissen die me mateloos storen waar ik over zou kunnen schrijven. Neem het voetbal van vrijdagavond, de aansluitende kroegentocht met een heuse grootaandeelhouder, bronsttijd in de kroeg, de brakke zaterdag en de fitte zondag, het nummer van Jantje Shit dat contsant in mijn kop zit of het aanbod van diezelfde grootaandeelhouder om me te helpen met het afmaken van een klusje in de tuin. Of over de prijsjes die we mogen uitdelen tijdens de sportdag van komende week. Maar het is precies waar goede vriend Struykert me al voor waarschuwde vóór de verhuizing: de pc staat op zolder! En dat had ik niet moeten doen. Gewoon op de eerste verdieping een kamer inrichten was ook goed geweest. Dat had Struykert als ervaringsdeskundige toch maar mooi in de gaten. Ik hoop wel dat ie ook zijn lief in de gaten houdt met al die bronstige mannen daar in donker Afrika.

Aan het begin van het schooljaar hoop je dat je alle leerlingen weer in goede gezondheid ziet. Helaas was dat deze keer niet zo. Een meisje heeft in de vakantie een ernstig ongeluk gehad. Zware verwondingen en een paar dagen in het ziekenhuis. En dat in een land waar ze ook nog niet eens de taal van spreekt. Gelukkig is alles aan de beterende hand en ging ze vandaag voor het eerst weer naar school. Slechts een uurtje om de klasgenoten weer even te zien en even bij te praten. Want na drie weken thuis en alleen met je moeder gaat op den duur ook wel vervelen.
Een paar uur later hadden we vergadering. Uiteraard werd de gezondheid van het meisje besproken. Maar ook de invulling van de mentorlessen kwam aan de orde. Nu wil het geval dat een collega voor de vakantie een serie lessen heeft afgegeven bij de leidinggevende. Deze wilde hij terug hebben om te gebruiken in zijn klas. Leidinggevende wilde dat niet, want we zouden die kunnen gebruiken zo rond de kerst als we een andere invulling gaan geven aan die mentorlessen. Collega woest en sputterde tegen met de term intellectueel eigendom. Helaas hield leidinggevende voet bij stuk. Ik steun collega van harte, ook omdat je op deze manier niet gestimuleerd word om verder nog iets te ontwikkelen voor school en dat te delen met anderen.

Zit de eerste week er alweer bijna op. Nog een paar uur en dan gaan carpoolmaatje en ik weer een visjes eten bij de visboer halverwege. Een traditie die we sinds we samen rijden erin houden. Maar hoe is de eerste week gegaan? Nou, het kan beter. Het waak-slaap ritme is nog niet optimaal maar de leerlingen zijn wel weer enthousiast. De nieuwe bruggers moeten nog duidelijk wennen aan de grote school en de specifieke regels die er tellen. De 4e jaars hebben duidelijk nog geen benul van de examens en vinden dat woord ronduit smerig. De 2e jaars gaan verder zoals we ze vorig jaar hebben achtergelaten. Morgen komen de 3e jaars voor het eerst aan bod. Dat komt door een tijdelijk rooster dat alleen deze week geldt in verband met de introductieweek van de bruggers. Volgende week dus weer een nieuw rooster. Het is te hopen dat het hier bij blijft want om nu weer 26 roosters te krijgen dit schooljaar, daar heb ik eigenlijk niet zo'n trek in.

PS: kijk straks even naar buiten naar de maan!

Nooit meer zal een "Blimey mate that's an angry lil snake you got there" mijn televisieavond vergallen. Nooit meer zal ik me afvragen waarom een volwassen man op de rug van een krokodil duikt alsof het de mooiste naakte vrouw is die hij ooit gezien heeft. Alhoewel, nooit meer. Nee de avonturen van Steve "Crocodile Hunter" Irwin zullen nog vaak herhaald worden. En dat moet ook. Uiteindelijk zal het minder worden, ongetwijfeld en andere malloten zullen in zijn voetsporen treden en zijn verhalen proberen te vertellen. Maar niemand zal erin slagen een portret van de natuur te schetsen zoals hij dat kon. Niemand zal de nu studerende generatie ervan kunnen weerhouden de herhalingen van Crocodile Hunter te blijven naspeuren. Tot in lengte van dagen. Net zoals mijn generatie nog steeds opfleurt als een zender op het idee komt Bob Ross te herhalen.

Een goede start van het nieuwe schooljaar. Dat willen we allemaal wel hebben. Morgen de eerste echte dag met leerlingen. Zal mij benieuwen hoe ze de vakantie hebben overleefd. Zal wel weer een drukte van belang zijn. Nu alleen nog zelf fit zijn. Net terug van een weekend Terschelling met de jongens. Geen vrouwen mee. Standaard, ieder eerste weekend van september. Veel lol, brallen, bier, weinig slapen en slap ouwehoeren. Lekker brak nu. Zoals gezegd, een goed begin dus van dat nieuwe schooljaar.