Er schijnen diverse redenen te zijn om op bepaalde dagen geen afspraken te maken dan wel in te plannen. Zo hebben wij binnenkort weer avonden dat ouders de mentoren en vakdocenten kunnen spreken. Nu konden wij als docentencorps altijd aangeven wanneer we dat wilden. De keuze was op maandag tot en met woensdag en vrij in te vullen. Deze keer is het alleen maandag en dinsdag. Tijdens een vergadering vroeg ik me af waarom de woensdag als contactmoment was afgeschaft. Het antwoord ws eenvoudig volgens een collega: het was biddag voor gewas en arbeid. De hete thee vloog over de tafel heen. Na een stamelend pardon kon ik mijn tomeloze verbazing niet onderdrukken. Het was maar goed dat ik altijd een riem om heb. Dat werd mij ten zeerste kwalijk genomen daar onze school in een agrarische omgeving ligt. Er werden zelfs voorbeelden genoemd waarbij scholen de hele dag gesloten waren. Nu ben ik zelf ook opgegroeid in een toch wel agrarische omgeving maar dit was nieuw voor me. We lieten het voorval rusten, gingen verder met vergaderen en moesten nieuwe afspraken worden gemaakt. De grap dat deze niet door konden gaan omdat het dan Holika Daha en Holie of Phaqua was werd door mijn medevergadereraars niet begrepen of volkomen genegeerd. Jammer, want ik moest er in mezelf wel heel hard om lachen.

Zo zeg, een oase van rust alhier deze week. Struykert die niets te melden heeft en ondergetekende die op de bank Olympische Spelen en voetbal ligt te kijken maar niet zonder een klein uitlje geknapt te hebben zo rond de klok van vijf uur op diezelfde op maat gekochte bank. Niet verkeerd. Even bijkomen van de drukke weken hiervoor. Een dagindeling die zorgt voor grote afkickverschijnselen ingaand per maandagochtend en die waarschijnlijk stoppen ergens in de loop van donderdagmiddag. Dat is namelijk het nadeel van vakanties, je ritme gaat volledig naar de kloten. Uiteraard compleet mijn eigen schuld maar om nu in de vakantie om kwart over 6 op te staan gaat me iets te ver. Bovendien mag ik graag wat later naar bed gaan dan tijdens werkweken. Morgen ook maar weer eens in de agenda kijken, de koffer openen en zien dat er nog een paar proefwerkjes liggen te wachten op rood kraswerk. Maar vooralsnog is het zaterdagavond, is er smerig carnaval in de stad en zijn we blij dat de families van beide kanten weer weg zijn. Lekker rustig een biertje drinken en wat tv kijken. Languit op de bank. Nog een fijn weekend.

Een gouden medaille, een afgelast onderdeel, Ajax wint met zes tegen nul. Een doodgewone zondag. Morgen weer naar kantoor, zal wel weer regenen als ik op de fiets moet. Ook nog belastingaangifte gedaan. Altijd fijn. God wat gaat alles z'n gangetje. Het is bijna eng. Of ben ik de enige die dat vindt? Het is toch eigenlijk zonde als er niet iets aparts gebeurt op een dag in je leven? Als je ver vantevoren al weet waar je de volgende dag zult zijn en wat je daar zult doen? Vraagt u zich wel eens af wat er zou gebeuren als u besloot daar niet te zijn en dat niet te doen? Zou de aarde spontaan stoppen met om de zon draaien? Ik denk het niet. Maar ik blijf een beetje nieuwsgierig. Wat zou ik OOK kunnen doen, in plaats van hetgeen ik nu doe? Zou ik a la Hemingway vanuit een kroeg in Havana de wereld overspoelen met literaire meesterwerken? Of zou ik.........misschien eindelijk eens leren blij te zijn met wat ik allemaal wel heb? Moet ik misschien minder aandacht besteden aan wat zou kunnen zijn en meer bezig gaan met wat is? Mag ik stoppen met dromen? Als het al zou mogen, kon ik het niet. Zo ga ik morgen op kantoor weer verder dromen over hoeveel dingen beter zouden kunnen als ik het voor het zeggen had en als ik naar huis ga, zal ik tegen mezelf zeggen: ,, Als jij het allemaal voor het zeggen had, had je ook een stuk minder vrije tijd..." Dat ga ik doen.

Gek word ik van al die mailings die mij bereiken via mijn postvak op school. Alle methodes willen graag dat je hun boeken afneemt. En al die boeken zijn uniek en bieden een vernieuwde en verbeterde versie van de vorige en sluiten nu nog beter aan bij de belevingswereld van de leerling. Nog even zo doorgaan en we zijn helemaal niet meer nodig. Dat waren we al niet als we de plannen van de bobo's van onderwijsland moeten geloven met het zelfsturende en -activerende nieuwe leren. Lekker met z'n 50-en in een grote ruimte zitten met een paar onderwijsassistenten en een leraar. Maar dan wel in je eentje de eindverantwoordelijkheid dragen. Scheelt ook lekker in de kosten. Daar draait het in mijn ogen allemaal om. Al die nieuwe ontwikkelingen zijn verkapte bezuinigingsoperaties voor de scholen. Zwartkijker? Wellicht. meer

Carpoolen is een gezellige bezigheid. Sinds een paar maanden rijd ik samen met een goede collega van huis naar school en weer terug. Om en om. En dat scheelt behoorlijk. Nu hebben wij niet zo'n grote auto maar volgens een vlugge berekening van mijn collega scheelt het zo'n 7 euro per dag als je niet rijdt. En dat 4 dagen in de week. Tel uit je winst. Maar dat je van carpoolen ook weer vergeten herinneringen kunt ophalen was een compleet nieuwe dimensie. Na een lange dag konden we iets voor vijfen eindelijk in de auto stappen. Tijd voor reflectie onder het genot van een Napoleon of een Wilhelmina. Echter, deze keer kreeg ik van collega een koek. Om precies te zijn een eierkoek. Die had ik al eeuwen niet gehad, volgens mij als laatste ergens bij mijn oma toen ik een jaar of 12 was. Herinneringen flitsen door mijn hoofd op zoek naar andere koekmomenten. meer

Al hoestend, rillend en proestend werken we ons door de laatste dagen voor de vakantie heen. Er schijnt een heuse ziektegolf aan de gang te zijn, zo erg zelf dat er in sommige klassen een halvering van het aantal leerlingen is waar te nemen. De klas die ik bedoel bestaat uit slechts 15 leerlingen maar als daar 6 zieken zijn dan mis je wel wat. Het was het laatste uur dus een aardige geografisch verantwoorde documentaire deed best wonderen. Na het laatste uur is het standaard even koffie leuten met een paar collega's alvorens we aan het nawerk gaan. Ik kwam even wat later want mijn darmen speelden op. Nu heb ik een gruwelijke hekel aan het naar het toilet gaan op het werk maar ik ontkwam er deze keer niet aan. Er zijn in de garderobe twee toiletten, een dames en een heren, logisch. Dat ik de heren nam lijkt me duidelijk. Bij het ledigen van mijn endeldarm hoorde ik dat de damestoilet ook bevrouwd werd door iemand. En diegene was eerder klaar. Maar ik hoorde de kraan niet lopen en de handdroger deed het ook niet. Direct daarna werd het toilet weer bezocht. Er gebeurde precies hetzelfde. Een kleine plas en weer geen kraan. Gelukkig weet ik niet wie het waren want anders zou ik ze nooit meer een hand durven geven.

Prachtige woorden als motto van de olympische spelen. Holle retoriek als je het mij vraagt, maar prachtige woorden. Ze zouden ook mooi het menselijk streven naar verbetering samenvatten, ware het niet dat de volgende factoren de olympische spelen toch een beetje degraderen tot opium voor het infantiele deel van het volk (in willekeurige volgorde):

-Herbert Dijkstra
Duidelijk in de leer geweest bij Jean Nelisse. Na een evenement waarbij Herbert commentaar verzorgt, weet je wie waar bij wie op school heeft gezeten, maar je hebt geen benul wie er gewonnen heeft.
-Curling
Tsja, in de volksmond ook wel fluitketelschuiven genoemd, heeft deze sport niets van doen met een menselijk streven naar (fysieke) verbetering. Dikker, Trager, Langzamer lijken hier de situatie beter te beschrijven. De enige sport die bij uitstek geschikt is voor commentaar van Herbert Dijkstra.
-Rodelen
Iedereen vindt sleetje rijden leuk en als de helling steil genoeg is, gaan we allemaal hard naar beneden. Hoogtepunt hier is toch wel Georg Hackl die zijn slee ontwerpt in samenspraak met Porsche. De "911 Rodel" als opvolger van de Carrera GT?
-Skeleton
Sleetje rijden met je hoofd naar voren. Op de lagere school EN de glijbanen in Center Parcs al jaren weggelegd voor de macho-elite.
-Freestyle Ski-en
Leuk om te doen, maar zolang Tony Hawk niet mee mag doen aan de zomerspelen slaat dit als een tang op een varken als sport. Het is een spelletje!!
-Schaatsen
De enige sport waaarbij meedoen al een overwinning is. Zelden zo'n gestuntel gezien met een maximaal aantal deelnemers. Zouden ze bij Curling eens mee aan moeten komen.......
-Biathlon
Hoe kun je in deze tijden op het onzalige idee komen medailles uit te reiken voor het bedienen van vuurwapens? Alle voormalige sluipschutters uit Serajevo leren langlaufen en klaar ben je.

En wat past dan wel binnen het olympisch motto? meer

Tijdens het nakijken van de repetities heb ik weer eens in een deuk gelegen om de antwoorden die de kinderen gaven. Er was een vraag bij een havo-toets die wel erg veel hilarische antwoorden opbracht.
De vraag luidde: "Verspreid over Nederland laten de sterftecijfers vrij grote verschillen zien. Hoge sterftecijfers vind je bijvoorbeeld aan de rand van de Utrechtse Heuvelrug en in het dal van de IJssel. Geef hiervoor een verklaring."

Nu mag u eerst even nadenken voordat u verder klikt op meer

Wat een weekend vol met relaxigheidjes moest worden is het stressen wat de klok slaat. Dinsdag a.s. is de deadline voor de cijferinvoer omdat volgende week de rapporten weer uit komen. Op zaterdagmiddag en -avond drie reps nakijken ging mijn verstand eigenlijk ook te boven. Zelfs om middernacht de cijfers al invoeren in ons onvolprezen (kuch) webbased LVS was voor mij een unicum. Daar had de baas van Struykert nog helemaal niet aan gedacht natuurlijk. Vandaag nog 2 nakijken en morgen nog eentje geven en dan zit het er weer op. De pest is dat er in de onderbouw vanaf dit seizoen geen centrale repetitieweek meer is. Men scheen het onverantwoord te vinden om de tere kinderzieletjes te vermoeien met 2 à 3 reps op een dag. Dat deze nu op gewone lesdagen worden gegeven naast de reguliere overhoringen en huiswerk is blijkbaar dan geen verzwaring te noemen. Daar bovenop komt dan dat de kiddo's maar een repetitie op een dag mogen hebben. Plan dat dan maar eens fatsoenlijk met die wisselende roosters. Geen doen. Maar nu ben ik eigenlijk wel benieuwd of u dat ook wel eens doet, werken in het weekend.

Ik heb de melding bij het vorige artikel dat "normale mensen om 16.30 vrij zijn" even voorgelegd aan mijn baas. Het blijkt op een vuige leugen te berusten. Sterker nog, als ik veel vrij wilde zijn, werd mij een baan in het onderwijs aangeraden. Nu weet ik na enige tijd op dit log door te brengen dat in het onderwijs men na de lesuren altijd heel druk is met vergaderen, nakijken en vergaderen, dus ik heb bedankt. Toch mooi hoe meerdere beroepsgroepen ,net als bevolkingsgroepen, kunnen volharden in het aanhouden van misconcepties over elkaars wereld. Tuurlijk vind ik dat men in het onderwijs teveel vrij heeft en natuurlijk vindt men in het onderwijs dat ik teveel verdien en teveel voordeeltjes heb. Prachtig. En toch denk ik dat wanneer iemand over deze verschillen in opvatting een tekening zou maken, niemand er van onder de indruk zou raken. Leraren zouden de minister als Osama kunnen afbeelden of ik zou de Autoritieit Financiele Markten als Hezbollah-nest kunnen weergeven en ik denk niet dat iemand er anders van wordt. Het probleem zit em volgens mij in de verschillende benaderingen van de wonderdrank pils. Na vijftien pils is namelijk iedereen hetzelfde en zijn er geen verschillen meer, alleen katers. Broeder Roelof en ik zullen vanavond weer als gelijken uit elkaar gaan.....Zou dat niet wat zijn voor de Gaza-strook?