Het is weer zover, het jaar 2005 bereikt zijn eerste verjaardag. En omdat het z'n laatste is, pakken we de fesitiviteiten maar gelijk goed aan. Vuurwerk, oliebollen, champagne en nog wat van dat spul. Ik heb zojuist tot volle tevredenheid van mijzelf de muziek samengesteld voor hedenavond, dus het kan niet meer mis. Er komt wat volk over de vloer in huize Struykert (want mooi dat ik geen zin heb om vannacht nog es naar huis te moeten, hehehe) vrouwtje Struykert leeft zich uit op partysnacks (hoho, voor u begint, ik heb het kerstdiner goeddeels gedaan) er is gestofzuigd (alsof het dan morgen minder een teringzooi gaat zijn, maar goed) kortom: we kunnen loos. Wij gaan er in ieder geval een mooi feestje van maken, ik hoop dat u zich ook vermaakt en uiteraard wensen broeder Roelof en ondergetekende u al het goede voor 2006!

Het is toch godverdomme triest gesteld met de vragen van de Nationale Inburgeringstest. Het is dat ik de famile Balkenende cs verdenk geen spruitjes te eten rond deze dagen, maar anders ... Afgelopen woensdag uitgezonden. Wat een vragen. Dat weet Miep op de hoek toch echt niet. Toen zij kinderen kreeg en de fabriek waar haar Jan werkte een lage lonenland verkoos, waren de tijden kompleet anders. Nu zijn ze te oud om zich daar druk om te maken. Gelukkig ben ik in het bezit van een 'Atlas van Nederland, De West, Nieuw-Guinea en Indonesië voor het Voortgezet Onderwijs', gemaakt door G. Prop met medewerking van B. J. Ter Beek en dan maar liefst in de vier en twintigste druk. Uitgegeven in MCMLVI. Speciaal voor de makers van de test en Balkenende cs de volgende open vragen per provincie. Die per Gewest laat ik gemakshalve maar even achterwege. Succes! meer

Hé, dat is leuk. Een quiz. Jammer alleen dat ie wel wat moeilijk is. Ik kan me bepaalde dingen over het afgelopen jaar totaal niet meer heugen. Welke quiz? De voetbalquiz van de Volkskrant. Niet alleen in de papieren versie maar ook online te spelen. Zelf heb ik grote moeite met vraag 2, 3, 4, 5, 7, 13, 17, 25, 28, 29, 30 en 31. Twijfels zijn er bij vraag 24 en 27. De rest is te doen. Alle antwoorden natuurlijk zonder eerst te google-en. Hoe veel kunt u er zo uit uw hoofd doen? Behalve die zaterdagkrant zijn er hier in huis ook nog een aantal van die kerstspecials van diverse bladen. Nog niet allemaal uit maar daar hebben we nog zo'n anderhalve week voor. Welke bladen? De Elsevier, Nieuwe Revu, VI en dan vergeet ik een paar van die vrouwenbladen die ik toch niet lees. Helaas is niet iedereen in de gelukkige omstandigheid dat hij of zij kan lezen. Als voorbeeld neem ik dan maar even de blinde buurman van mijn ouders. HIj leest die bladen natuurlijk allemaal in braille. Aangevuld met die versie van de Playboy.

De vele flessen wijn aan de kerstdis hebben onze gedachten over bepaalde issues weer eens geen goed gedaan. Besluiteloos laat de regering ons weer achter in 2005. Er is nog steeds geen beslissing genomen door dit kabinet betreffende AfGANIETstan. Dat Tweede Kamerlid met dat olijke hoofd met bril verwoordde het goed. Normaal gesproken neemt de regering een beslissing en de Tweede Kamer gaat na of de procedures etcetera goed gevolgd zijn. Echter, dit kabinet denkt daar in dit geval toch wat anders over en laat nu eerst de Tweede Kamer een beslissing nemen alvorens zelf met een definitief besluit te komen. Wat er verder nog opviel was de vernietiging van tonnen aan medicijnen die gestuurd zijn naar de gebieden die getroffen zijn door de tsunami van vorig jaar. Alsof het niets kost. Compleet verkeerde medicijnen die niet te gebruiken zijn. Vreemde zaak. Maar daar hoor je dan weer niets over in het journaal. Laat staan in de tsumamikrant die je gratis kan halen bij verschillende supermarkten. Behalve die ramp van eind vorig jaar met een lange nasleep was er dit najaar ook nog die aardbeving in Pakistan. meer

Dat hebben we dan ook weer gehad. Dat gezellige samenzijn hoeft van mij niet zo. Een heel jaar heb ik alle tijd maar met Kerst moeten we ineens het hele land doorcrossen om gezellig te doen bij familie en aanverwanten. Niet dat het niet gezellig ofzo was maar het vreet tijd. En dat niet alleen. Ook varkenshaas met champignons en aardappelschotel met verschillende groenten en als dessert iets met Siberisch ijs. Ook de wijn vloeide rijkelijk. Gelukkig hoefde ik nu niet te rijden. Dat hele kerstgebeuren begon eigenlijk al een paar weken geleden met de voorbereidingen voor een musicalachtig gebeuren op school. Als hoogtepunt natuurlijk de voorstelling aan de medeleerlingen en ouders. Als klap op de vuurpijl op vrijdagmiddag een kerstlunch aangeboden door school. Uiteraard alleen voor het personeel. Dit heb ik keurig aan mij voorbij laten gaan. Het zat wel zo gezellig in een kroegje met een paar collega's. Prettige bitterballen en kaassoufflees en bier in plaats van soep met brood en melk. De speech kan ik ook zonder hem gehoord te hebben wel voor u uit schrijven: we hebben veel bereikt en we kunnen trots zijn op hetgeen we gepresteerd hebben. Afgesloten door een paar fraaie woorden die natuurlijk mooi zijn gevonden. Terwijl er nog een heleboel moet gebeuren en de bond ook nog bezig is met het een en ander. Anyway, het werd een kerst om niet meer te vergeten. Voor het eerst hebben we eens geen twee afspraken door het hele land. Wat een verademing. "Ja maar u heeft toch twee weken vrij wat maakt dat dan toch uit?" hoor ik u zeggen. Welnu, mijn lief werkt niet in het onderwijs en heeft geen vrij op derde kerstdag. Moet gewoon om acht uur beginnen. Geeft mij de gelegenheid om eens een flink gat in de dag te slapen en iets voor mezelf te doen. Bijvoorbeeld mijn bureau eens op te ruimen. Moet ook gebeuren, zo eens in het jaar.

Vanmiddag weggegaan voor een wereldreis naar Zoetermeer voor een bruiloft, en net een kleine 10 minuten weer terug. Gezellig hoor, leuke band ook. Maar belangrijker: het is nu echt vakantie. Ik neem een lekker biertje want een hele avond spa rood en bitter lemon op een vrijdagavond is ook geen doen. Proost.

Met de aanschaf van dit kerstpakket heeft de gever een bijdrage geleverd aan het Ronald McDonald Kinderfonds. In totaal zal 5% van de waarde van dit pakket worden overgemaakt ten gunste van dit goede doel. Voor alle duidelijkheid: dit is niet ten koste gegaan van de inhoud van dit pakket. het Ronald McDonald Kinderfonds biedt een 'thuis ver van huis' aan ouders van ernstig zieke kinderen. In het Ronald McDonald Huis verblijven zij vlakbij het ziekenhuis of instelling waar hun kind wordt behandeld of verpleegd. Dit heeft uiteindelijk een positief effect op het genezingsproces van hun kind.

Meer informatie kunt u vinden op www.kinderfonds.nl

Afijn, buiten de koelingsissues van vorige week, bleken er ook nog wat andere probleempjes te spelen op mijn geliefde digitaal epicentrum. Foutmelding stapelde zich op critical error en vice versa tot ik zo ongeveer een "404-page not found" melding kreeg bij het openen van mijn harde schijf. Er was nog maar weinig wat ik niet geprobeerd had en dus maar gekozen voor de meest rigoreuze aller oplossingen; een soort van endlösung voorWindows XP: Een re-install. En dat op mijn Pre-install machine van electronicagigant Aldi. Nu is een re-install niet zo erg, maar als je voor die tijd nergens meer bij kunt, is het maken van back-ups vrij pittig en Windows XP is gelukkig het meest gepatchte besturingssysteem ooit.........Maar goed, het is gelukt, hij doet het weer. Ik kan weer emailen en posten, maar oh mijn hemel wat verlang ik naar een nieuwe compu.

Waar het vandaan komt mag Joost weten. Zo vreemd hebben we dit weekend niet gegeten. Enige twijfel is de verse pizza van de hema die we gisteren aten. De maagkrampen voeren de boventoon en leiden uiteindelijk tot de bijbehorende lasten. Morgen ook nog niet naar school. De dvd speelt rustig de series af doch belangrijker is de permanente beschikbaarheid van het toilet. Een regelmatige stoelgang? 't Is maar hoe je het bekijkt.

Al een paar keer eerder schreef ik over het in aanbouw zijnde huis. Het vordert gestaag. Soms zijn er weken dat je het idee hebt dat er geen moer is gebeurd. Maar vandaag kreeg ik van een collega die in de buurt woont te horen dat de pannen op ons dak zijn gelegd. We hadden al eerder gezien dat ze bezig waren met het leggen maar nu het definitief is voor de herfst echt begint is dat goed nieuws. Over collega's gesproken, een andere collega vierde zijn verjaardag. Of we langs kwamen. De pan met versgemaakte snert had een paar eters nodig. Prima, geen probleem. Erg lekker. Wel eeen probleem is de gasvorming vandaag. Het bubbeld en brobbeld. Maar ik weet gelijk weer waarom ik niet in de plaats wil wonen waar ik werk. Tijdens het geschenkje kopen (de nieuwste C&H) vier keer opgehouden door enthousiaste (mentor)leerlingen die even een praatje met je willen maken en dat vooraf kenbaar maken door zonder enige vorm van gêne je naam dwars door het winkelcentrum scanderen. En als je vervolgens de AH uitloopt met dat vergeten halfje bruin en word aangehouden door een paar andere leerlingen die je hun net gekochte snoepgoed willen tonen en je een dropje aanbieden, hoe lief bedoeld dan ook, dan ben ik blij dat de pannen bij ons op het dak zitten en we niet daar gaan wonen.

Twee lange dagen met oudergesprekken in de avonduren. Vermoeiend ook als je de gehele dag al hebt lesgegeven en dan ook nog eesn de ouders te woord moet staan. Bij de meeste leerlingen is er echt niet veel aan de hand. Hoef je niets te noteren dat in ons LVS moet komen te staan. Nou ja, alleen dat ze geweest zijn dan. Er zijn helaas ouders die ieder tien-minutengesprek op komen draven om op die manier hun betrokkenheid te tonen. Prima hoor, die betrokkenheid maar een beetje zonde van de tijd. Elkaar tien minuten aanstaren met de mededeling dat er niets aan de hand is en dat kindlief gewoon moet doorgaan zoals dat nu het geval is, is niet echt nuttig te noemen. Bovendien weten ze dat als er echt wat aan de hand is ik zelf aan de bel trek. En anders moeten hun dat doen en niet wachten tot de eerst volgende gesprekkenronde. Ik kan het nl. niet alleen.
En nu een pilsje en de rest van het voetbal kijken.

Neuh, eerder een warmte-issue alhier. Terwijl ik dit typ, stijgt de temperatuur in mijn computer tot ongekende hoogten. De videokaart lijkt zijn beste tijd gehad te hebben en heeft meer weg van een steengrill. Ik zal mij de komende tijd moeten wijden aan intensieve reanimatie van het ding, want na de Xbox360 kan een nieuwe er net niet meer af. Wel jammer voor jullie, want het stukje wat ik geschreven had voordat'ie stuk ging was aanmerkelijk leuker. Ik zal het vooreerst dus niet hebben over: -De loting voor het WK voetbal, Jan Peter als vrijwilliger, Prins Charles als verdachte sfijn, al die fijne dingen waar je normaliter zo heerlijk je cynisme op (Ben) bot kunt vieren. Hmmm ik moet opschieten, een grote paddestoelachtige wolk vormt zich boven mijn PC...............tot later......

Nu we geen linkdumpsectie meer hebben moet ik die geinige dingetjes maar op deze manier kwijt. Gewoon ter vermaak maar wel met uiterste zorg voor u geselecteerd: Redenen om FF te gebruiken, NYC alleen dan onder het aardoppervlak, paranoia worden van je werk (mediaplayer). U hoeft u ieg niet te vervelen op deze koude zaterdagavond voor de komende pakweg 20 minuten.

Ah, u ook hier. Gezellig hoor. Het heeft even geduurd maar u kent het wel, hè. Toch? Druk enzo. Huisbezoeken, nakijken, vergaderingetje hier en daar. Genoeg om over te schrijven maar dat dan toch niet doen. Iets met privacy. Daar waar ik me wél aan houdt. Zelfs als ik mijn auto te koop zou aanbieden. Had goede vriend Struykert eergisteren nog de hoop dat PSV zou winnen, ik had gisteren een zelfde soort ervaring maar dan andersom. Jammer dat Dennis niet mee kon spelen. De anderen deden waarschijnlijk wel hun best maar konden geen potten breken. Moest gelijk denken aan een leuk moppie muziek: "we willen alleen het beste voor hem". Behalve die saaie wedstrijd waar niets meer op het spel stond kon ik ook vanmiddag weer in slaap vallen. Een zeer vermoeiende voorlichting over de nieuwe levensloopregeling. Gelukkig kon een collega me net op tijd wakker schudden voordat ik van m'n stoel zou vallen. Voor wat ik wel gehoord heb was er geen nieuws. Wel een gigantische bak reclame voor die 100% dochter van ons pensioenfonds. Lijkt me enigszins gekleurd. Maar ik ben er bijna uit. U ook?

Huh? Oeps, sorry, verkeerde medium. Ben ietwat psychedelisch van de Xbox 360 ervaringen. Ach ja, iemand zei ooit dat mannen kinderen blijven, dus laten we dat maar waar maken. Nu ook een draadloze internetverbinding aangelegd, want ja, je betaalt ervoor dus dan wil je 't ook benutten, niet? Precies. Verder nog iets beleefd? Nope. Er gebeurt in deze tijd van het jaar ook niet zo heel veel. Het lijkt wel alsof de hele wereld niet zo'n zin meer heeft. Vanavond natuurlijk wel PSV. Zonder Meneer Frits. En alleen daarom moeten ze winnen. Voor Meneer Frits. Alleen voor Meneer Frits ga ik kijken en ook werkelijk hopen dat PSV doorgaat. Zonder Meneer Frits was er namelijk nu geen Xbox geweest.

Zo, zit het weekend er alweer op. Gisteren een kilometer of 20 boven Amsterdam Sinterklaas gevierd. Een halve wereldreis mag je dat gerust noemen. Vandaag op de koopzondag even door de stad gesnuffeld met 2 cd-bonnen brandend in mijn broekzak. Het resultaat werd seizoen twee en drie van Bottom. Nu niet de wenkbrauwen fronsen, dat is nog de puber in mij. Ik kan daar nl. kostelijk om lachen. Verder weinig verheffends hier. Nog even de herhaling van Dit was het Nieuws kijken en aansluitend Studio Voetbal en dan kan de werkweek weer beginnen.
Maar genoeg over mezelf. Lang leve de interactie: heeft u nog wat leuks gedaan behalve Sinterklaas vieren?

In een ver verleden woonde ik in Limburg. Om precies te zijn in Venlo. Leerde daar veel mensen kennen. Veel vrienden gemaakt, voor dat ene jaar dan. Een veel te dure, allemachtig kleine kamer. Iedere vrijdag en zondag de lange treinreis naar Friesland en terug. Een kadans waar je aan went. Heb er veel geleerd, niet qua studie maar wel aan sociale vaardigheden. Als ik het goed heb dan heb ik in dat hele jaar 2 studiepunten gehaald. Door vrijstellingen. Niet zo gek dan dat een jaar later de tempobeurs werd ingevoerd. Na een paar maanden werd al duidelijk dat ik de studie nooit zou halen omdat het totaal niet bij me paste. Een noodgreep, bovendien had ik het 's avonds en 's nachts te druk om overdag op college te verschijnen. Werken was het enige devies maar natuurlijk wel met behoud van de studiebeurs. Anders moest ik dienst in. En als ik ergens geen zin in had, juist, u begrijpt wel. De mensen die ik daar heb leren kennen zie ik nu nooit meer. We hebben nog een paar jaar geprobeerd contact te houden maar het verwaterd. Mede door de afstand natuurlijk. Bij de laatste ontmoeting zeiden we nog 'we bellen snel!' Nooit meer iets van gehoord. De andere partij heeft een nieuw leven opgebouwd lazen we op de laatste kerstkaart die we ontvingen van zijn ex-vrouw. Deed me denken aan het volgende nummer (kan ook andersom zijn):

Ze wisten dat we logen maar ze lachten hetzelfde.

Prettig weekend.