Lekker weer voor de tijd van het jaar, is't niet? Een warmterecord nota bene. Nog een paar jaar zo volhouden dan kunnen we voortaan met kerst in de tuin de bbq aansteken en hebben we sneeuw in juni. Dat lost gelijk de gehele winterstopproblematiek op in het betaalde voetbal en kunnen ze op het zuidelijk halfrond ook eens genieten van een witte kerst. Dit weer nodigt dan wel weer uit om lekker naar buiten te gaan. Omdat we afgelopen week al veel gewandeld hebben pakten we voor de verandering maar eens de fiets. Het voordeel van onze woonlocatie is de geringe afstand naar het buitengebied. Met een kilometer of 3 fiets je al in midden in de weilanden. Hopsa, richting Kampen want dan hebben we eerst wind tegen. Bij Kampen aangekomen door naar IJsselmuiden om daar door het kassengebied van polder Koekoek. Deze polder hoort bij polder Mastenbroek maar is later pas drooggelegd vanwege een stormvloed. Overigens is Mastenbroek een van de oudste polders in Nederland. Waarom ik dit wel weet en een heleboel andere veel belangrijke dingen niet is me nog altijd een raadsel. Wellicht komt het nog eens van pas bij een spelletje Triviant. Op de terugreis nog even een omweg genomen om naar ons toekomstig paleisje te kijken. Je zou verwachten dat de werkmannen in onze vakantie flink hebben doorgewerkt. Een teleurstelling was ons deel toen we het bouwterrein opreden. Het zag er nog net zo uit als anderhalve week geleden. Jammer is dat. Ook aan diegene die behoefte hebben aan visueel materiaal is gedacht. Klik. Ik zal me nu eens storten op de naderende werkweek. Waar lag mijn agenda ook al weer?

Zo, we zijn weer thuis. De wasmachine draait op volle toeren, de boodschappen zijn ook al binnen en wat rest is even bijslapen dit weekend. Wat een klotebedden in die huisjes. 's Nachts 10 keer wakker omdat je niet lekker ligt en het kussen te slap is. Maar overdag ons prima vermaakt met wandelenlangs het strand, vis eten, wandelen door natuurgebieden, nog eens een visje eten, zeehonden bekijken en luieren. Een boek heb ik niet gelezen, wel gekocht. Twee zelfs. Eentje over de gevolgen van klimaatsveranderingen voor natuur, water en landbouw met ontzettend aardige dvd erbij. De ander is het prachtige Weerboekje van Storm Dunlop, met alles over wolken, weer, wind en weersvoorspellingen. En dankzij dit boekje konden we woensdagavond al zien dat het donderdag weer net zulk mooi weer zou worden als diezelfde dag. Ook al hielp Erwin Krol ons wel een klein beetje. Dat andere boek, de Da Vinci Code moet dan maar wachten tot de kerstvakantie. Of u moet zeggen: "Laat dat boek maar, ik heb een veel betere titel die je beslist moet lezen." Ik houd me warm aanbevolen, vooral voor iets minder dikke, gehypete boeken.
Enfin, voordat we gigantische slapies gaan doen en zo ontzettend hard gaan relaxen dat we er weer moe van worden, moet er eerst nog wel even wat gedronken en bijgepraat worden met de heer Struykert aan de stamtafel van ons drinklokaal. Een ieder een prettig weekend.

Een gewone huiskat, wit met zwarte vlekken, niet te groot en niet te klein. In die kat woonde de duivel. Niemand weet waarom; misschien een soort goddelijke sociale woningbouw.
't Hoerenjong moest ergens blijven toen onze lieve heer hem de hemel uitflikkerde, zullen we maar zeggen. De aanwezigheid van de duivel in de kat, maakte echter dat de kat er toch een wat aparte leefstijl op na ging houden. Veel buiten spelen, vogels en muizen vangen leek allemaal normaal. Thuiskomen met een volwassen konijn was al ietwat buiten de beperkingen die normaal stelt aan een wezen, maar goed, bij de tweede wende men eraan. Ook vleermuizen zijn minder eng dan het lijkt, als je maar genoeg dode exemplaren in je groene bak hebt gegooid. Minder normaal wordt het als je kat waaks wordt. Katten zijn per definitie ongeïnteresseerd in alles behalve prooidieren en blikvoer, maar nee. Deze kat niet. De duivel deed hem waaks worden. Niet geheel onterecht, want indringers bestormden zijn territorium en poogden zijn blikvoer te kapen. Ook nog logisch te verklaren is dat je die indringer in je eigen achtertuin een pak smeer geeft waar een volwassen vent voor op de loop zou gaan. De duivel immers, weet u nog? Wat evenwel tot op de dag van vandaag onverklaarbaar blijft, is dat op de spiegel in de hal het bloed een meter hoog zit........En hij ronkt zo lief als het buurmeisje hem roept.........moet ik haar moeder waarschuwen?

Dit weekend in willekeurige volgorde:

- mistig op de weg terug
- drie brandweerauto's met loeiende sirenes binnen 5 minuten
- mooie herfstkleuren bij laaghangende zon
- feyenoord weer als laatste samenvatting
- slechte score cvhj
- verrassingsfeest voor moeders 60e verjaardag
- kat die gelaten het pension verkent
- tassen inpakken
- schoonmoeder die maar (oost-indisch) dover word
- kazige luchten bij schoonouders
- kazige luchten hier thuis
- sportschoenen die dringend een nacht buiten moeten staan

Alweer vrijdag. De laatste dag van de werkweek en laat het nu ook eens het begin zijn van een vakantie. De herfstvakantie. Gelukkig doet de naam van deze vakantie zijn eer aan. Even was ik daar toch wel bang voor geweest maar het weer is omgeslagen. Eindelijk herfst. Tijd voor zware bokbieren maar helaas, die heb ik niet in huis. In de vergaderzaaal van de kroeg zou ik die nog wel eens willen proberen maar daarvoor moet ik eerst een week wachten. Drinkebroer Struykert zit ziek thuis. Jammer. Een mailtje zou hem opfleuren, echt waar. Dan maar weer even fröbelen aan een nieuwe lay. Niet die ik u al eerder liet zien, maar een compleet nieuwe. De resultaten komen vanzelf op uw scherm te staan maar niet voordat u als kritisch lezer een oordeel heeft mogen geven. Als u mij toestaat wil ik zelf ook even ongezouten een oordeel geven. Niet over een layout, hoewel ze zeer terecht lelijk genoemd mag worden, maar over die roodharige ondermaatse freggel die vanmiddag ons van achteren aanreed. Ik hoef er maar een paar woorden vuil aan te maken: "Kutwijf! Kijk uit je doppen, trut!" Ik kon me daar ter plekke inhouden maar het liefst had ik ze een linkse directe op die ordinaire blubberkin willen geven. De plek waar het gebeurde was ook al een fijne, midden op een ringweg in de spits. Na de schade te hebben opgenomen moesten we in de auto erg lachen omdat hun auto veel en veel meer schade had dan de onze. Alleen de nummerplaat van onze auto is wat verwrongen. Bij de komende beurt over twee weken zullen we ook de interne schade bepalen.

Zaagmans is weer langs geweest om de week doormidden te zagen. U hoort, ik zit de hele week alweer op kantoor. Vragen te beantwoorden die het stellen niet waard zijn. Mensen een prettige dag te wensen die ik het licht in de ogen niet gun. Afijn, het is mijn week niet. Ik wordt om onverklaarbare reden elke dag wakker alsof ik onder de trein gelegen heb. En die trein was stuk en stond stil bovenop mij. Ik heb wallen onder mijn ogen als hangmatten in de Florida Keys. En een humeur waar orkaan Wilma voor op de loop zou gaan. Wat in de Keys dan wel weer op prijs gesteld zou worden. Gelukkig hoef ik nog maar twee dagen en dan heb ik alweer weekend. Pffft, wat je jezelf al niet wijsmaakt om de unbareable lightness of being aan te kunnen. Tis prachtig. Ik heb ook mijn eerste fietstocht naar kantoor al moeten maken met het licht aan op de fiets. Misschien is dat het. Na een prachtige nazomer en eigenlijk best een acceptabele zomer nu gewoon te weinig daglicht. Misschien dat ik maar vast iets eerder dan de rest van europa de klok een uur terug moet zetten.....

Kan iemand mij vertellen waarom er op maandagavond geen reet op tv is? Een nieuwe advocatenserie maar dat is meer voor vrouwen en mietjes voor mijn gevoel. Spoorloos is ook janken met de pet op. Spuiten en Slikken gaat mij even een stap te ver en op de natuurwetenschappelijke zenders is ook al niets wat mijn interesse heeft. Ik zou op aanraden van een collega nog eens kunnen kijken naar Jensen maar ook dat laat ik liever aan mij voorbij gaan. Dat is veel gebral met barslechte grappen en een lachband, voor diegene die het nog niet gezien hebben. Paradise Hotel is ook niet de moeite waard en Terra Incognito is natuurlijk een slap aftreksel van dat andere programma dat ik ook al niet kijk. Hoewel maandag toch bij uitstek zo'n avond is dat je na je eerste werkdag eens met de voeten omhoog wilt en vermaakt wilt worden zonder daarbij al teveel geestelijke inspanning te verrichten kunnen de nu vertoonde programma's mij niet echt boeien. Een soort van voetbalavond eigenlijk maar dan anders. Als deze avond een voorbode is van wat ons de komende dagen te wachten staat dan hoef ik de rest van de week al niet meer te kijken naar de CL en UC. Een rondje logs lezen dan maar. De ping bij blogroll doet het niet goed en om nu de hele favolijst even langs te lopen, nou nee, vanavond even niet. Een eerder geschreven verhaal heb ik toch maar niet geplaatst vanwege derden die erin betrokken zijn. Als u begrijpt wat ik bedoel. Er rest me nog een ding te doen alvorens nog maar eens een dom spelletje te spelen en dat is de jas aan, schoenen aan (niet per sé in deze volgorde) en op naar de snackbar op de hoek. Moet je met je stomme kop maar niet vergeten dat je shag bijna op is. Het schijnt fris te zijn. Goedenavond.

voor de digitale entertainers onder ons. De Xbox 360 is gereserveerd. Fahrenheit is uitgespeeld. America's Army is net gepatched naar versie 2.5 en nog steeds schieten de 13-jarigen ondergetekende aan flarden, maar in Day of Defeat Source kom ik gelukkig weg met een positieve balans tussen doden en gedood worden. Wel druk, iedere keer die tijd vinden om te verspillen aan al dat geknal op internet. Maar ja, 't blijft leuk om te doen he Wie ook es een demootje van een of ander wil downloaden kan dat overigens het beste hier doen: Gamershell Gewoon om es te kijken wat er zoal te doen is op game-gebied. Bijzonder uitgebreid archief met duizenden demo-versies. Altijd leuk en gratis, ook niet onbelangrijk. Welaan, het strijdgewoel roept mij, hij die sterven gaat, groet u.

Als mentor van een eerste klas maak je soms verrassende dingen mee. Zo kwam er een paar weken geleden een meisje uit mijn groep huilend naar me toe. Op de vraag waarom ze huilde kwam een ander antwoord dan ik verwachtte. Al snikkend vertelde ze me dat ze jarig was. Nou kan ik me best indenken dat sommige mensen een hekel hebben aan hun verjaardag maar van een 12-jarige heb ik dat nog niet mogen horen. Maar het verhaal ging verder. Daardoor was ze in de consternatie van het zingen en cadeaus krijgen haar boeken vergeten. Juist dat maakte haar zo verdrietig. Want nu had ze alleen de boeken van de dag ervoor bij zich. Daar komt bij dat de meeste collega's bij houden hoe vaak je boeken bent vergeten en na zoveel keer krijg je een 'aanvullende taak'.
Na een geruststellend gesprekje met uiteraard de felicitaties en ander belangstellend geneuzel over cadeaus kwam ze zelf tot de conclusie dat het eigenlijk niet zo erg was als wat ze in eerste instantie dacht. Met een glimlach verdween ze weer.

Een ander verhaal zijn je oud-mentorleerlingen. meer

Zo ff de meterstanden doorgegeven. Eindelijk een excuus om achter de pc te gaan zitten. T was druk. Verjaardagen, werk afijn het gebruikelijke waar een mens z'n vrije tijd aan opoffert: Feestjes en en de bekostiging daarvan. We gaan naar het WK, ook nog. En nu twijfelde zeker niemand? Nee, ik ook niet. Maar voor de wedstrijd wel! Althans, twijfel...er was een gezonde angst dat het nog mis zou kunnen gaan. En we hebben eerder met twee nul voorgestaan tegen de Tsjechen, dus ook in de rust was ik er niet gerust op. Maar alles is goed gekomen. Ook de kast in de badkamer. Nog wat stuntelen met sluitingen voor het deurtje en hoplakee. Dan nog eens even checken wat broeder Roelof met de nieuwe lay-out uitgespookt heeft en nog iets heel engs. Ik moet voor het eerst in ongeveer een week m'n e-mail checken.....dat wordt wat.....Ben trouwens benieuwd of we op basis van de meterstanden nog een geweldig advies krijgen van Essent. Ben bang van niet.

Een zondagmiddag als geen andere. Een schraal zonnetje maakt het buiten toch wel erg aantrekkelijk. Hoewel lekker lui op de bank recupereren van gisteravond ook een goede optie is. Er was een feestje bij de familie Struykert. Gezelligheid alom. Toch nog maar even naar buiten gegaan om een stukje te fietsen en even bij het huis in aanbouw kijken. Schiet al mooi op. Nu hopen op een zeer slappe winter. Straks nog kijken wat er morgen op de planning staat. Een nieuw rooster met een nieuwe begintijd. In plaats van 11 uur beginnen nu gelijk het eerste uur. Dat word afkicken. Een stukje meegepikt van het wielrennen met een laatste stuiptrekking van de heer Zabel. Fröbelen met pivot waarbij u het resultaat reeds kunt aanschouwen. Er zitten her en der nog wat foutjes maar schroom niet om er commentaar op te geven. Nog een fijne zondag verder.

Voordat je het weet is het in een keer zover. En een dag later ook nog eens raak. Voor wat betreft het eerste hebben we er niet veel aan gedaan. De directie vond dat het niet samen ging met werelddierendag. Uit respect voor de dieren neem ik aan. Een dag later hebben we beide dagen dan maar op gepaste wijze gevierd. Bij binnenkomst een chocoladeversnappering voor een ieder, versiering her en der en in de pauzes een bandje met aardige muziek. En dan de gevallen die denken dat ze speciale rechten kunnen ontlenen aan zo'n dag, zoals het niet maken van het huiswerk en dergelijke. Die gingen gelijk met een imaginaire volle rechter tegen de vlakte. Had ik al gezegd dat ik het complete onzin vind. Een hoogtepunt was het zeker niet deze week. Dat hoogtepunt was er wel aan het begin van de week. Een kwartier voor het moment-supreme begon de les. De kiddo's kwamen gedwee de klas binnen. Een eerste klas, nog vol ontzag want de eerste periode ben ik een boeman en tolereer ik niets van dat gespuis. Nadat de boeken gepakt waren en ze de opdracht hadden gekregen een cd uit de methode te pakken, deed ik een greep in mijn tas op zoek naar mijn eclipsbril. Opstellen in rijen van twee en rustig naar buiten om daar de gedeeltelijke zonsverduistering te aanschouwen. De cd's werkten maar iedereen wilde toch wel even door de echte bril kijken. Het vervolg laat zich raden en werd met een artikel uit de krant besproken. Feedback van de kinderen heb ik niet gekregen maar ik geloof wel dat ze het bijzonder vonden. Eén groot kind van 33 vond het in elke geval wel heel speciaal. Gelukkig hebben sommigen er foto's van gemaakt. Enjoy!

Gisteravond viel plotseling onze Internetverbinding weg. Geen nood, ik had nog wel wat nakijkwerk liggen. Maar vanmiddag bij thuiskomst deed ie het nog niet. Dus ik maar even bellen met het servicenummer a 10 cent per minuut. Al na een minuut of 10 kreeg ik een uiterst aandige meneer aan de lijn die zich verontschuldigde voor het wachten. 'Wat is het probleem?', begon hij. Ik legde uit dat de verbinding sinds gisteravond weg was. Aan uit had ik al gedaan, idem met het modem en toch geen sjoege. Of ik het modem dan maar even wilde resetten met een knopje. Hoe ik ook voelde, geen knopje te bekennen op het modem. Toen viel ergens in een zin het type modem. 'Aha!', zei de slimme meneer. "Het ligt aan uw modem. Heeft u die nog niet vervangen?' Nope, was mijn antwoord. Ik wachtte immers op bericht van jullie wanneer dat kan gaan gebeuren. Tenminste, zo moest ik doen volgend de brief die ik heb gekregen. Het modem vervangen en alles zou weer moeten werken.
Drie keer raden wat er in de brief bij het modem stond. Juist, de datum van vervanging. Dat doe je toch niet op die manier?

Met de vermaledijde kast in de badkamer. Natuurlijk zagen ze bij de Praxis je planken fijn een halve centimeter te breed, da's om het leuk te houden. Maar goed, dat is snel opgelost met een stukje vakkundig zaagwerk van ondergetekende zelf. Jammer is wel dat omdat de witte planken wel heel erg precies pas zijn, er tijdens het monteren van de planken toch wat schade aan de zo kunstig zwartgekwaste muur is ontstaan. Maar dat komt ook wel goed. Niets wat een beetje verf niet kan verhelpen. Verder maar eens even gekeken naar het Coach van het Jaar-gebeuren en zowaar we lijken op stoom te komen. IN de weblogleague gaan we onbetwist aan kop en in de andere subleague waar we meedoen staan we derde. Maar dat is met ons gezamenlijke team. Mijn eigen elftal wil niet errug vlotten. Tuurlijk duurt het even voor die jongens zich aangepast hebben aan het wel bijzonder aanvallende regime van mijzelf, de coach. Maar ik had eerder verbetering willen zien. Moeten zien ook. Nu lijk ik een beetje Danny Blind........Oh, niet te lang over voetbal, voor je het weet komt de reclame tussendoor, gauw terug naar de kast...of toch maar gewoon tv? Ik ben die kast eigenlijk ook wel beu nu.

Iets anders kan ik het niet noemen. Hoe je het ook inpakt, een uur doen over 2 wedstrijden uit de eredivisie is toch echt te gortig. En maar doorzagen. Niet doorheen te komen. Dan kijk je toch niet? Ja, dat is een optie de volgende keer. De zondaguitzending haal ik al een paar weken niet meer tot het einde. Halverwege is het op. Dat kun je van het mooie najaarsweer niet zeggen. Het weerbericht voorspelde buien maar het is al de hele ochtend prachtig weer. Weer loze praatjes van Erwin en de zijnen. Een boel beloven maar er komt niets van terecht. Ik wil snoeiharde wind, met kletterende slagregens op de ramen. Dikke donkere onheilspellende wolken, een dikke trui aan, erwtensoep met worst, jachtschotels met cranberrysaus en zware rode wijnen, bomen die van kleur verschieten en de bladeren loslaten. Maar wat krijgen we? Die koperen ploert die in een uiterste krachtinspanning de temperaturen doen stijgen tot bijna 20 graden. Je zou bijna de korte broek weer uit de kast halen.