Het politieke seizoen is ook weer begonnen. Dat konden we al merken aan de dagelijkse berichtgeving over onze eigen normen en waarden minister Veerman. Gelukkig zijn al onze parlementariers goed uitgeslapen tijdens hun reces en stellen ze terecht vragen over deze belangenverstrengeling. Hoe dan ook, het blijft een behoorlijke fout die nu eens niet met de mantel der liefde moet worden bedekt. De knoet erover en wel direct.
Overigens zijn ook allerlei andere groeperingen al wakker geschud door politiek Den Haag. Waren dat eerst de GGZ-ers, vandaag de havenarbeiders en eerder deze week was ook al onderwijsland betrokken bij overleg met de minister. Met de eerste twee groepen heb ik niet zoveel. Met de onderwijsbond iets meer. De bond is boos. En niet zomaar boos, echt boos op minister Verhoeven. Zij wil nl. niet aan de eisen van de bond voldoen. Deze eist een loonsverhoging van 1,25% en nog een paar dingetjes. En daar peinst Verhoeven niet over. De bond wil zelfs zover gaan dat er gestaakt gaat worden. Nou nou, dat is wel grof geschut zo aan het begin van het jaar. En dan te bedenken dat wij nog niet eens begonnen zijn. Maandag is de eerste officiele dag. En dan al praten over stakingen. Die eis van 1,25% is natuurlijk niets vergeleken met de loonsverhoging die het kabinet kreeg zo vlak voor hun reces. 30%, weet u nog wel! En dat hadden ze zelf besloten want de Tweede Kamer was al met vakantie. Lijkt me toch een sterk argument.

Hopsa, en nu een biertje op het terras.

en dan, plots uit het niets,.......de zon. Als een Ronaldo die totaal onverwacht toch nog besluit zich te melden na de vakantie. Als een Shinji Ono die volslagen tegen alle redelijkheid in zich uit spontaan meldt bij Erwin Koeman. Ineens issie er. En hij is te vroeg. Huh? Ja, veel te vroeg. Ik heb gisteren weliswaar de airco opgehaald zodat ik mijn zolder-werkplek enigzins leefbaar kan houden, maar natuurlijk moet ik nog wel de afvoer regelen. En ik moet de hele week op kantoor zitten, dus ik heb geen tijd om die afvoer op mijn thuiswerkplek te verzorgen. Ik maakte mij totaal geen zorgen, tot die koperen rotploert haar nare bakkes weer boven de gevel uithees. Als een Ajapits die ineens WEL scoort, als een Van Bommel in oranje, als een Koreaan in Eindhoven, zo volslagen onverwachts. Dat heb ik dus gewoon liever niet. Tot overmaat van ramp moest ik die klote-airco ook nog twee trappen opsjouwen in de hitte. En net als vrouwen die vocht vast houden, weegt ook zo'n aircootje niet weinig. Afijn, u hoort, geen gemakkelijk leven alhier. Nu snap ik waarom mensen in arme landen aardiger zijn. Die hebben minder gezeik aan hun hoofd. Een veel simpeler leven wordt het als je dit soort dingen niet hebt. Of als je keuken per definitie bestaat uit moeder aarde, een lemen pot en wat twijgen. En zo kun je dus van het feit dat je zoveel aan je kop hebt weer een issue maken wat je vervolgens ook weer "aan je kop" hebt. Of er nog structuur in dit verhaal komt? Neuh, totaal niet. Ik heb het al drie keer teruggelezen en het wordt er niet beter op. Zal de hitte zijn. Kut-airco.

Bij een nieuw huis hoort een nieuwe keuken. Dus togen we vandeweek naar een keukenboer hier in de stad. Dit eerste bezoek aan zo'n winkel werd een verrassend lange zit. Wel twee uur. Hadden we niet verwacht. En ze zijn nu nog bezig met de berekening van de kosten en het maken van een mooie 3D-impressie op de computer.
Met deze gedachte en gang van zaken gingen we vanmiddag naar een andere keukenboer. Eerst wat vrolijk rondkijken voordat je een verkoper aanschiet. Maar hier was het andersom. De vrolijke verkoper schoot ons aan en vroeg geinteresseert naar ons huis en onze ideeën over de keuken. We gingen er eens voor zitten en kwamen met de plattegrond op de proppen. De verkoper gaf onze wensen een mooie plek op een handgemaakte tekening. Wij werden enthousiast maar de verkoper ook. Alles wat we in onze keuken willen kwam erin. Van vaatwasser tot en met het gaspit met aparte wokbrander (aan de zijkant natuurlijk, wie ooit die wokbranders bedacht heeft in het midden is niet goed wijs).
Alles liep op rolletjes. De verkoper had allang door dat wij serieuze klanten waren en bereidde de aanstaande verkoop dan ook goed voor. Koffie, thee, appelflap, niets leek te gek. Toen kwam het moment van de berekening. Alles doornemen, optellen, de kortingen eraf, nog een korting eraf, montage erbij en voila, daar stond het eindbedrag inclusief btw. Best veel natuurlijk. En of we dan even wilden tekenen.

Nee!
Een bittere pil. Voor hem dan. Vier uur (4 uur!!) lang hebben we daar gezeten. Met de tekeningen gaan we natuurlijk de boer op en bezoeken we een paar andere winkels. Kijk, dat vind ik nu humor.

Noodweer trekt overt Noord-Holland kopt Nu.nl. Dit bericht is uitgegeven om 21.54 uur.
Ik kan u vertellen dat om 22.20 dat noodweer Overijssel al een tijdje bereikt had. En dat de regen met bakken uit de lucht komt. De lichtshow met heldere klappen krijgen we er gratis en voor niets bij.

Gosh, al twee dagen geen fatsoenlijke update. En het enige dat ik nu kan bedenken om te schrijven is dat het al kwart over negen is en reeds bijna donker. De zomer, voor zover je daar al van kon spreken, is definitief voorbij. Nog even en het is kerst. Gezellig!!

Kloppen ze dan aan en roepen heel hard: "AUFMACHEN!" ? Tis een open deur, maar de gelijkenis zal u toch ook niet ontgaan zijn. En ik maar leren op de zondagsschool: ,,Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook vooral een ander niet (aan)". Ik zal er wel niks van begrepen hebben. Dus je ranselt eerst de autochtonen het gebied uit omdat je er per se je eigen Zion wilt stichten en na verloop van tijd ransel je je eigen volk eruit omdat je wat anders wilt. Als een ware goddelijke plaag haal je de huizen neer, de gebeden van je volk negerend. Nu moet dit weer terug naar de Palestijnen. Wat straks? De Golanhoogte weer claimen? De Sinai opnieuw bezetten? Of de Palestijnen verjagen met een zwerm sprinkhanen en hun eerstgeborenen vermoorden? Sorry dat ik het allemaal zo opschrijf, maar het zit me dwars. Ik ben volkomen de kluts kwijt. Ik zit te wachten op een Joodse zelfmoordaanslag, de gelijkenis tussen alle zonen van Abraham voor eens en voor altijd bevestigend. Zou op zijn minst een ontruimde moeder erin geslaagd zijn haar pasgeborene in een rieten mandje van de oever te duwen? Ik hoop het van harte....

Vanmiddag in de auto stond de radio aan op 3FM. Een sfeerreportage vanaf Lowlands. Diepgaande interviews met bezoekers over wie en waarom hun favoriete band is en welke bands ze nog meer wilden zien. Ik hoorde namen voorbij schieten waar ik nog nooit van gehoord had. Laat staan hun muziek. Bij sommige namen slaakte de geinterviewde kreten van opwinding. Het was goed! Vet cool maar vooral ook lauw. Tsja, denk ik dan, het zal wel.
In de vakantie las ik een artikel, ik weet niet meer welk tijdschrift maar waarschijnlijk de Revu of de Elsevier en allebeide al bij het oud papier, over dolende dertigers die geen idee meer hebben wat er zich afspeelt op muziekgebied. Ze voelen zich niet thuis bij de Top40 met al die R&B-shit maar hebben eigenlijk ook geen benul wat er zich in het alternatieve circuit afspeelt. Niet omdat ze dat niet zouden willen maar omdat er ook andere belangrijke dingen te doen zijn.
Ik herkende me meteen in het profiel wat de schrijver neerzette. meer

Oke oke, de inspiratie is een beetje weg. Zal wel door het mooie weer komen. Ik kan wel gaan klagen dat het te warm is maar dat is niet waar. Het is juist heel erg lekker nu, vooral buiten. Nu ik zo hele dagen alleen thuis ben begint de verveling toch wel een klein beetje toe te slaan. Iedere dag tot 11 uur in je nest liggen te stinken is wel lekker maar niet voor een paar weken. De afgelopen drie dagen was ik om diverse redenen al vrij vroeg op. Vanochtend ook weer. Mijn taken zijn weer gedaan in huis, de kat is geentertaint en vraagt nu dringend om voedsel terwijl voedertime pas een paar uur later is, de kranten die op stapels lagen zijn verdwenen want iets in me zei dat ik die weekendbijlages in de handzame tabloidformaat toch niet meer ging lezen, de was is weggewerkt en de afwasmachine is leeg, het kattenhaar is weggezogen, spamrefferers zijn geblocked, een aantal weblogs bezocht en een spelletje billiards gedaan en zo kom ik de dag wel weer door. U begrijpt wel, ik verveel me niet, er is nog genoeg te doen hoor maar zo langzamerhand begint het wel weer te kriebelen om me maatschappelijk weer nuttig te maken. Totdat we daadwerkelijk bezig zijn natuurlijk. Dan wordt er weer intens verlangd naar de vakantie.
Maar eerst naar buiten om een stukje te fietsen.

Euh.. laat dat fietsen maar zitten als ik nu eens naar buiten kijk is het toch heel anders dan een minuut of twintig geleden. Dan nog maar een spelltje billiards

Zo, dat is nog niet niks. Na wekenlang je ritme te hebben verstoord met uitslapen tot wanneer je wakker wordt moest ik er vanochtend toch echt aan geloven. De wekker was genadeloos. En dat allemaal omdat ik met mijn domme kop een afspraak om acht uur bij de tandart heb gemaakt. Ik bedenk me de volgende keer wel drie keer voordat ik in de vakantie weer zo'n afspraak maak. Echt gelukkig word je niet van deze vroegte. Waar je ook niet gelukkig van wordt zijn de hoge bezineprijzen. Morgen hebben we de auto nodig maar dan moet er eerst wel even wat brandstof in. Aan de pomp maar eens kijken hoeveel het nu weer kost. Wel zag ik dat de accijns op benzine door het kabinet niet verhoogd wordt. Als de Telegraaf het bij het rechte eind heeft, maar waarom zouden we daar aan twijfelen, is dat een sympathiek gebaar. Scheelt toch al snel 2 cent per liter. Kan je die mooi weer uitgeven aan de verhoging van de ziektekosten. Als extraatje om u te ergeren aan de hoge benzineprijzen een overzicht wat een gallon benzine in ons omringende en verder gelegen landen kost. Ik heb me ooit eens laten vertellen dat een gallon een fractie minder is dan 3,8 liter. Kunt u vast wel omrekenen wat een litertje benzine kost in pakweg Venezuela.

waren er minus zeven van Dhr. Cornelisse. Gelukkig hebben Roelof en ik ook samen een team samengesteld en ondanks Roelof's wat eigenaardige visie op het spelletje, hebben we daar dan toch de eerste slag mee gewonnen. Wiro, je was kansloos! Ach ja, eerste gewin, kattengespin. Maar nu kan het nog. Straks durf ik op maandag niet meer naar kantoor omdat iedereen me pest met m'n gedevalueerde zootje under-achievers (of ze noemen me Abramovic). Dan durf ik m'n eigen weblog niet meer te bekijken uit angst voor een schier onoverwinnelijke Wiro die ons met honderd miljoen puinten verschil in de pan gehakt heeft. Maar wacht, het kan nog, de bal kan raar rollen, een wedstrijd duurt negentig minuten, elke voordeel heeft zijn nadeel, als je er eentje meer maakt dan je tegenstander win je, en er is iemand die hier altijd spelletjes wint..........Kees, heb je al geregistreerd?

Grote hongersnoden in Afrika, Nederland heeft nog steeds te maken met terreurdreiging, Zalm belooft lastenverlichting in het verkiezingsjaar (duhuh), Sri Lanki kondigt noodtoestand af, de olieprijzen stijgen wederom dus de benzineprijzen ook, Israel ontruimt de Gazastrook, dode verstekelingen gevonden in de Rotterdamse haven, Bush sluit geweld tegen Iran niet uit, ambtenarenstakingen in Amsterdam, aanslagen in Irak, Nederlands familiedrama op de Duitse snelweg, het broeikaseffect is de weg kwijt, de banken hebben hun hypotheekrente verhoogd, bosbranden in Portugal en Spanje ... ... ...

En wat doen wij, wij maken ons druk of we Talpa al op de tv hebben.

Vanavond is het zover. De competitie begint weer!!!! Alleen vandaag nog kuntu inschrijven voor Coach Van Het Jaar. Ik heb zojuist mijn laatste aanpassing doorgevoerd en zie, zoals altijd, de gang van zaken met het volste vertrouwen tegemoet. Dat duurt dan tot aan de winterstop en tegen die tijd zal ik het wel weer beu zijn, omdat van de door mij geselecteerde spelers er nog slechts vijf daadwerkelijk aan spelen toekomen o.i.d. Tenzij het natuurlijk goed gaat. Vorig jaar leek het daar heel even op, om vervolgens weer verschrikkelijk in te kakken. Eens kijken of er dit seizoen iets constanter gepresteerd kan worden. Het valt ook niet mee als coach om die jongens het hele jaar door gemotiveerd te houden natuurlijk. Wie in de gaten wil houden of ik in de tussentijdse berichtgeving alhier geen al te grote nonsens uitkraam, kan zich ten alle tijden op de volgende link vervoegen en zoeken naar een coach genaamd Struykert (duh): Het klassement.

In spanning wachten wij af.......

De badkamer is af. Niet dat we er al kunnen douchen maar op papier is-tie af. En dat viel nog niet mee. Moesten we eerst de inrichting op een aantal punten wijzigen van de standaard nu was het tijd dat we de tegels konden kiezen. Dat doen ze goed daar, twee verschillende firma's voor het sanitair en de tegels. Handig is het niet. Dus togen we naar Meppel voor de tegels. In zo'n anderhalf uur was dat bekeken. En we zijn er beide erg content mee. Nu op naar de keuken. Dat wordt ook nog een heisa. Want lang niet alle keukens zijn mooi en praktisch. We hebben al menig showroom gezien aan de binnenkant dus we weten heel goed wat niet willen. Maar de betaalbare droomkeuken die in ons toekomstig huis past hebben we nog niet kunnen ontdekken.
Een tijd terug vroeg iemand hoe het zat met de voortgang van het huis en of we dat visueel wilden maken. U vraagt, wij draaien: meer

Als klein kind gingen wij ieder jaar met opa en oma naar de vlootdagen in Harlingen. Bootjes kijken, een rondvaart met een kotter op de Waddenzee en natuurlijk een frietje eten met ijsjes toe. Altijd leuk. Later ging dat niet meer omdat opa er niet meer was. In de jaren daarna ben ik alleen nog eens op de vlootdagen in Den Helder geweest. Ook een spectakel met al die marine schepen, de onderzeeërs en natuurlijk de frieten. Vanavond keek ik even naar het regionale nieuws en tot mijn verbijstering zag ik dat Almelo ook zijn vlootdagen heeft. Nu weet ik niet hoe goed uw topografische kennis is maar een beetje water van betekenis is er niet in de buurt. Of ze moeten doelen op de zijvertaking van het Twentekanaal of het onbeduidende Overijssels Kanaal. Het doet me denken aan een viskraam diep in de Limburgse heuvels waar je verse vis kunt kopen. Dat geloof je ook niet.
Mocht u het met eigen ogen willen zien dan mag u even doorklikken naar de uiterst interactieve website.

Mooi weer om op kantoor te zitten. Of om een flinke neusverkoudheid op te lopen. Of om gewoon in je bed te blijven. Heel Nederlands, zeuren over het weer, ik weet het. Ik kan er echt niks aan doen. Het is nu eenmaal genetisch bepaald ofzo. Dit is toch ook geen normaal weer? Is dit nu het resultaat van al die milieumaatregelen of juist van het niet afdoende nemen van milieumaatregelen? Het lijkt alsof de doemdenkers uit de jaren tachtig toch gelijk krijgen. Steeds meer neerslag, steeds meer overstromingen, steeds meer typhoons en tropische stormen. Een echt vrolijk beeld krijg je er allemaal niet van. Aan de andere kant worden we steeds blij gemaakt met berichten als dit Die dan weer niet uitkomen. Het enige "weerbericht" wat je tot op heden kunt beschuldigen van enige accuratesse, is het spotje met Peter Timofeeff waarin hij uitlegt dat Nederland met water te kampen heeft. Duh. Ik ga m'n neus maar weer eens snuiten.

Het schijnt nog steeds populair te zijn. Mensen sturen elkaar nog steeds licht antieke en vrij oubollige kaarten als ze op vakantie zijn. Wij doen hetzelfde. Hoe kneuteriger de kaart hoe leuker het is. En we hoeven niet eens ons best ervoor te doen ze te vinden. Ze staan gewoon in de rekken voor de winkel. Opgeknapte kerkjes en lieflijke landerijen, een vuurtoren en natuurlijk de standaard ondergaande zon met de altijd originele tekst Groeten uit ... ... We sturen familie en goede vrienden die ons ook een kaart sturen er eentje. Per vakantie zo'n kaart of 15. En dan hopen dat de vrienden en familie tijdens hun vakantie ook aan ons hebben gedacht. Dat laatste is waarschijnlijk niet het geval als ik het resultaat tot zover mag aanschouwen. Slechts 7 kaarten. We weten weer waar we staan. Nu moet ik wel bekennen dat we lang niet alle vrienden een kaart sturen. Ooit zijn we daarmee opgehouden. Allemaal hebben we dezelfde gedachte over het kaarten sturen. Een belachelijke iets waar je eigenlijk helemaal niet op zit te wachten. Kost een boel geld dat je beter op een terras kunt besteden. Heb je veel meer plezier van en dan maar even toosten op al diegene die je geen kaart hebt gestuurd. Veel beter.
Maar goed, ik was eigenlijk wel benieuwd hoeveel vakantiekaarten u al ontvangen hebt. Nou?

De laatste vakantiedag van lief is vandaag in het water gevallen. We hadden aan het begin van de week nog het plan opgevat om vandaag naar Schiermonnikoog te gaan maar gezien het weer leek het ons beter om dat maar even uit te stellen. Jammer, want Schier is een mooi eiland. Misschien in de komende periode maar eens in een weekend ofzo. Om de tijd een beetje te vullen ben ik voor mijn boekenkast gaan staan met de gedachte dat ik die eens hoog nodig moet opruimen. Gelukkig ging die gedachte snel weg want mijn oog viel op een dagboekje. In de zomervakantie van 1989 en 1990 ben ik met een vriend per fiets Nederland gaan verkennen. Tent mee en gaan. Per dag hebben we bijgehouden wat we gedaan hebben, wie we zijn tegengekomen en welke meiden we leuk vonden. Overigens kon ik het boekje van 1989 niet vinden maar dat zal de andere partij wel ergens thuis hebben liggen. Als ie het nog heeft. Het grappige is dat het vandaag precies 15 jaar geleden is dat we naar Prince in Thialf gingen. We onderbraken zelfs onze vakantie daarvoor. Liftend vanuit Weert naar Friesland kwamen we in met twee lifts in Friesland aan. Erg bijzonder.

Overigens sta ik in dubio. Tijdens de vakantie vertik ik het om een lange broek te dragen maar het weer in combinatie met de aanstaande wandeling naar de kroeg brengen mij toch op andere gedachten. Gelukkig bestaan er ook driekwart-broeken.

1800? Yup, 1800. Een duizen achthonderd Amerikaanse soldaten zijn sinds de start van operation Freedom Force om het leven gekomen in Irak. Ter vergelijking: Dat zijn bijna evenveel mensenlevens als de watersnoodramp in 1953 eiste in Nederland. Ja, maar het is oorlog en voor het goede doel. Dan nog. 1800 doden. Dat is vijftig keer meer dan het aantal Nederlanders dat om is gekomen als gevolg van de Tsunami in december 2004. En beide evenementen waar ik mee vergelijk deelden weer een ander opvallende eigenschap die operation Freedom Force niet kent: ZIj waren natuurrampen. Niemand werd door zijn of haar zelfgekozen regering bewust naar een gebied gestuurd waar de kans op overlijden om en nabij de duizend keer hoger is dan elders voor een doel wat nog steeds niet duidelijk herkenbaar en/of in zicht is. Achttienhonder mensen. Dat betekent drieduizend zeshonderd ouders. Ouders die hun kind niet meer terugzien. Ouders die hun kind onder de star-spangled-banner in een put zien zakken i.p.v. met een bos bloemen bij de voordeur. Ouders die als enig bereikt doel van hun kind op moeten geven: Hij is een statistiek geworden in het grootboek van de machtswellust. Een aftrekpost op de aangifte van volksdemagogie. Maar misschien is uw kind nog iets meer geworden. Misschien is uw kind ook een "argument for reason" geworden. Een argument om te stoppen met het verspreiden van een leefwijze als was die heilig. Of het nu in uniform gebeurt, of middels een rugzak in de metro. Dood is dood.

Godverdomme!

Ik weet het nu definitief zeker. Een tent opzetten met windkracht 7 is beslist geen hobby en zal dat ook niet worden. Net zo min als het afbreken en inpakken van dat ding in de regen. En toch gaan we met regelmaat met de tent op vakantie. Omdat het leuk is. Kneuterig en behelpen. Waar je thuis 5 minuten over doet duurt hier 3x zo lang. Heerlijk. Het leven in slow motion. Echt tot rust komen met een goed boek en veel slapen. En de hele dag buiten. Ook niet verkeerd. Tenminste, als het droog is. En dat ontbrak er de afgelopen anderhalve week nog wel eens aan. Met als klap op de vuurpijl afgelopen donderdagnacht een flinke onweersbui pal boven de camping. Wonder boven wonder hield de tent de rukwinden in bedwang maar van een goede nachtrust kun je niet spreken. Begrijp me goed, we hebben niet alleen maar slecht weer gehad. Er waren zelfs dagen bij dat we op het strand hebben kunnen zitten. Maar een paar dagen meer zou prettig zijn geweest. Het idiote is natuurlijk dat in de weken voor onze vakantie de mussen dood van het dak vielen van de hitte maar op het moment dat wij aanstalten maken voor de reis dat het weer omslaat. En u kijkt naar buiten en denkt dan ook bij uzelf: goh, best lekker nu. In de herfstvakantie gaan we op herhaling en sturen we wel weer zo'n licht antieke, vrij oubollige kaart naar de familie Struykert. Dat vinden ze leuk. En dan moet je ze niet teleurstellen natuurlijk.
Welnu, geniet nog even van het mooie weer buiten. Zal ik ook doen.