Het is zaterdag. Een gewone zaterdag in mijn optiek. Maar ik zie overal vrolijk oranje gekleurde mensen hier op straat en op tv. Voor een heleboel mensen is het koninginnedag. Dat is leuk. Het schijnt in de stad een drukte van belang te zijn. Gezellig hoor! Lekker schuifelen langs de etalages en met een kwartier vertraging je favoriete winkel binnen komen. De lol zit er goed in. En dan hoor ik op het nieuws niets anders dan lovende woorden voor iemand die zonder enige noemenswaardige studie of inspanning 25 jaar een functie heeft vervuld. Maar wel heel goed betaald. Hoewel je dat zwaaien natuurlijk niet moet onderschatten. Daar is veel oefening voor nodig. Ook goed voor de rillende kwabben op de bovenarmen. Scheelt weer een ritje naar de sportschool moet je maar denken. Wat ik me in een keer realiseer: Wat heeft Harry Klooster een prima werk geleverd. Het kost wat maar dan heb je wel een stel leuke afgewezen gtst-figuranten aan de kant van de weg staan met leuke oranje vlaggetjes en dito hoedjes. Het kan nl. niet zo zijn dat die lui er voor hun plezier staan. Die moetene wel betaald krijgen. Je gaat toch niet voor je plezier uren aan de weg staan om iemand te zien uitsloven in de groentetuin?

Onderwijsvernieuwing. Het toverwoord voor de komede jaren in onderwijsland. Dat kan op verschillende manieren. Ga je met projecten werken, leergebieden, combinaties daarvan of nog anders. In ieder geval, wij zijn ook bezig met het oriënteren op komende veranderingen. Dat kwam tot uitting in een schoolbezoek in Haarlem. Kijken hoe zij het deden en wat de positieve dan wel negatieve ervaringen waren. Leuk om eens een andere school aan de binnenkant te bekijken. De combinatie van vakken op deze school was goed gekozen. Maar of de combinaties die men voor ogen heeft voor ieder vak goed uitpakt durf ik te betwijfelen. Aardrijkskunde wordt altijd in een adem genoemd met geschiedenis. Nu moet ik wel erge kunstgrepen uithalen om daar wat mee te kunnen. Dat zie ik niet zitten. Ik zie wel vakoverstijgende projecten zitten met een vak als natuurkunde of economie. Maar dan heel specifiek voor een bepaald onderwerp.
Zo'n school bezoek is ook nog eens heel leerzaam om je collega's een wat beter te leren kennen. Aansluitend op het schoolbezoek gingen we even naar IJmuiden om een goede vis te eten en te genieten van de zon en het strand maar ook om de Hoogovens en sluizen eens van dichtbij te bekijken. Top.

Zo'n zondagsfietstochtje is leuk. Maar als je door plaatsen heen komt waar je meer van wilt weten is dat soms zoeken naar een speld in een hooiberg. We fietsten door Windesheim. Ho, stop! Dus niet de hogeschool. We reden door het dorp. Windesheim, even ten zuiden van Zwolle. Nu heb ik daar als student al heel wat voetstappen neergezet in weer en wind. Zodoende is het een dorp met een herinnering. Ik vroeg me af of er online ook info te vinden zou zijn over Windesheim. Maar dat viel behoorlijk tegen. Er is geen complete website te vinden. Alle info is fragmentarisch. Dat is jammer. Zijn de dorpelingen niet trots op hun dorp? Hebben ze geen interesse in het online zetten van hun geschiedenis? Feit blijft dat ik het jammer vind dat het er niet is. En nu zult u vast in de commentaren zetten dat ik het zelf moet doen. Dat doe ik dus niet. Daar heeft deze jongeman even geen tijd voor en zeker geen zin in.
Op mijn zoektocht kwam ik wel deze alleraardigste link tegen. Hoe zag uw omgeving eruit in 1832? Doe daar dan maar uw voordeel mee.

De Nederlandse taal blijft iets raars. Dan dat geval met die tussen-n of dat je ineens een c in een k moet veranderen of andersom. Er is ook iets met spelling van plaatsnamen. Die is ook niet altijd even consequent. Hieronder een lijstje namen waarvan een aantal niet juist geschreven zijn. Weet u welke niet juist zijn geschreven?

meer

Het was uitstekend weer om even met de fiets een tochtje te maken. Een bekend rondje wat elke keer weer mooi is. Langs de IJssel en de uiterwaarden. Via wat omzwervingen kwam ik ten noorden van Zwolle uit bij de Vecht. Een mooi uitzicht over de groene weilanden. De lucht was blauw, er was geen mens te zien, Ray deed zijn werk goed. Ik genoot en keek voor de verandering even omhoog. Wat ik toen zag? Kijkt u zelf maar. Niets bijzonders hoor, maar ik vond het contrast wel leuk.
Op dezelfde plek heb ik nu een aantal andere foto's neergezet die in de loop van de tijd gemaakt zijn. Het is wel erg grappig dat dit album al meer dan 70 keer bezocht is terwijl hij al maanden leeg stond.

Het land gaat gebukt onder de bezuinigingen, economische groei is er amper, als je niet in een directie of parlement zit is er geen sprake van loonsverhogingen, onderwijsland moet drastisch op de kop, ouders kunnen niet meer opvoeden en dan hebben we nog te maken met een royaal gebaar. Maar dat is blijkbaar niet belangrijk genoeg. Achternamen van kinderen wel. Daar zit Miep op de hoek op te wachten. Praktisch ook voor over 2 generaties. Jan de Vries - Janssen - de Jong - Faber. Een dubbele achternaam, g-e-w-e-l-d-i-g plan. Daar is goed over nagedacht. D'66 is weer helemaal terug in politiek Den Haag.

gaat er iets mis met je verhuizing. Waarom zou KPN je internetverbinding in een keer goed verkassen? Omdat je 'em wilt gebruiken misschien??? Alles aangesloten, alles doet het.....naar buiten toe......het ontvangen van data wil van geen kant. als je dan KPN belt, moet je van hen bij je serviceprovider zijn, die vervolgens in de systemen van KPN (?) controleert of je verhuizing is uitgevoerd en dan constateert dat dat overduidelijk niet het geval is. Uw verbinding zit nog op de verkeerde wijkcentrale en dus heeft u een verkeerd IP-adres waardoor u een onjuiste en onvolledige verbinding maakt. Ik kan dus niet internetten? Nope. Dat duurt een paar dagen om te corrigeren. Als het dan klaar is, kost het me waarschijnlijk een paar uur om alle updates binnen te halen die ik in de afgelopen maand gemist heb. Als ik alleen al kijk wat er op Steam aan updates klaarstaat en wat microsoft weer voor gatenstopperij klaar heeft staan, dan komt er vermoedelijk de eerste paar uur weer rook uit m'n modem. Maar een mooi huis dat we hebben.............

Gistermiddag verviel de deadline voor het inleveren van cijfers. Deze ochtend lagen de cijferlijsten van alle klassen in de docentenkamer keurig op een rij. Komende week is het weer vergaderen wat de klok slaat. Het rare van een deadline is dat er altijd weer uitzonderingen zijn. Zo zijn er tijdens de vergaderingen altijd weer collega's die de cijfers achteraf moeten aanpassen. Of zijn er inhaaltentamens voor de examenklassen die na de deadline afgenomen worden. Heel duidelijk en helder dus. Over examenklassen gesproken, die zijn vertrokken naar de Ardennen. Een paar nachten slapen (of een poging tot) en leuke dingen doen. Dit betekent wel dat het de komende dagen een chaos is op school. Er zijn 10 collega's mee en er is geen nieuw rooster gekomen. Wel allerlei aanpassingen. Ook fijn. Waarom ik niet mee ben? Niet gevraagd en ik ben geen mentor van de groep. En dat is beslist niet jammer. Ik heb genoeg andere dingen te doen. Bijvoorbeeld een allerallerlaatste repetitie nakijken die ik net diep verborgen in mijn koffer aantrof.

Een paar weken terug hing er een interne vacature op het prikbord. Counselor. Ik had 'm wel gezien maar geen aandacht aan besteed. Het is niets voor mij. Vandaag hing dezelfde vacature er weer maar nu met de naam van diegene die het is geworden eroverheen geplakt. Goede collega S. is de gelukkige winnaar. Dat moest gevierd worden. Samen met nog twee andere collega's togen we naar de dichtsbijzijnde kroeg om een borrel te drinken. Nou ja, alcoholvrij dan. De auto moet tenslotte ook weer heel thuis komen. 4 flesjes amstel malt, een 7-up en twee bittergarnituren later en een stukje rijden ben ik weer thuis. We hebben gelachen, serieuze gesprekken gevoerd maar vooral gelachen. Dat is ook niet zo vreemd als de rest Grimbergen drinkt op een nuchtere maag en je er zelf als een droogkloot naast zit. Gegeten heb ik nog niet. Daar ben ik overheen. Deze spontane actie is goed bevallen. Voor herhaling vatbaar.

Lamlendigheid troef deze zondag. Het sjokken door de dierentuin en de borreltjes van gisteravond hebben het gestel geen goed gedaan. Gezelligheid schijnt zijn prijs te hebben. Dus voor de beeldbuis hangen voor de Amstel Goldrace was het enige waar ik zin in had. Dat werd een farce. Alleen maar beelden van het publiek dat in spanning zit te wachten op de renners. Wel knap van Boogerd dat hij weer tweede is geworden. Nog een paar jaar door fietsen en dan wordt ook hij op zijn 39e nog wel eens wereldkampioen.
Naast het wielrennen werd er een klassieker gespeeld. Klassiek voorbeeld van hoe brave huisvaders op een zondagmiddag omgaan met de spullen van anderen. De NS wil nu de schade op Ajax verhalen. Hoe komen ze erop. De suffe exambtenaren zijn eindelijk wakker. En dan werd er nog een belangrijke wedstrijd gespeeld. De streekderby tussen Deventer en Zwolle. Het kampioenschap kunnen ze niet meer halen dus het minste wat je dan kan doen is winnen in zo'n beladen duel. En dat deden ze. Met 2 - 1.

Een dagje uit met familie en aansluitend een borrel bij vrienden in het Friese land.
U ook een fijne zaterdag.

Mijn fitheid is met 32% gestegen. Een mooi resultaat.

Biertje?

Zo. De bulk is verdwenen. Nog een paar kleintjes doen en dan is de ellende weer voorbij. Dan kan ik me weer concentreren op andere leuke dingen. Zoals bijvoorbeeld straks PSV kijken tegen Lyon. Ik ga er vanuit dat ze doorgaan. Dat kun je niet van Feijenoord zeggen. Die verliezen gewoon van nummer laatst Den Bosch. En niet te zuinig. Hebben ze na de ellende daar in de probleemwijk Graafsewijk ook eens reden tot lachen. Wat ook lachen is is de Top 880 van de jaren 80 bij radio Veronica. Heerlijk jeugdsentiment. Erg leuk.

Update:
Godsamme. Wat is die scheids slecht zeg. En dan heb ik alleen de tweede helft pas gezien. Nu de verlenging nog.

Update:
Godsamme, wat een spanning. Gomes is een held. PSV is door!

Twee leermomenten:

• Tentamens met 40 vragen moeten voortaan voor ten minste 50% uit meerkeuze vragen bestaan.
• Extra rode pennen in huis halen bij een repetitieweek
  

Wat is dat nakijken toch een pokkewerk.

Geheel bij toeval vond ik een reportage, Frozen Under, die ik u niet wil onthouden. Geniet van de rustgevende muziek op de achtergrond in combinatie met de wonderschone beelden.
Het verhaal is te lezen in het decembernummer van National Geographic Magazine uit 2001.

Eerder heb ik ook al eens wat laten zien van Antarctica. Het blijft fascinerend.

Op het rooster stond vandaag niets. Niets wat mij ertoe zou kunnen brengen om me naar school te begeven. Een dag om wat repetities na te kijken dus. Vanochtend zat ik aan de keukentafel waar de doos met nakijkwerk stond. Ik til de doos op om die op een wat gunstiger plek neer te zetten. Ligt onder de doos nog een tentamen. Een inhaler die vanmiddag plaats zou vinden. Als een speer naar school toe. Tentamen ingeleverd bij de mentor die me nog kon mededelen dat de betreffende leerling ziek was. Kut. Voor nop naar school gegaan. En toen ik me bedacht dat ik dan maar de cijfers moest gaan invoeren lag het systeem ook nog plat. Het zat niet echt mee dat was duidelijk. Wat ook ronduit een farce was was de reactie van een zeker iemand op de radio. "dit was het hoogtepunt uit mijn leven". Drie keer raden welke droplul dat nu weer zegt.

Alles doet ut nog; PC, Xbox, TV, Surround Systeem....wat mij betreft is de verhuizing geslaagd. Volgens mijn vriendin moet er nog wel meer gebeuren, maar......da's een kwestie van prioriteiten stellen. Morgenavond weer es ouderwets vergaderen in de vergaderzaal en dan eens uitvogelen of ik de nieuwe woning ook in beschonken toestand kan vinden, of dat ik met als excuus de grotere afstand nu maar standaard een taxi moet nemen. Misschien zo'n dog-tag om m'n nek met m'n adres erop? We zullen zien. Alleen nog ff wachten tot KPN de ISDN-troep van de vorige bewoner opgeruimd heeft en mijn fijne adsl-letje weer doorgeprikt heeft.

Het is geen broodje kaas wat je koopt. Voor de derde keer in korte tijd een gesprek gehad met een mannetje van de hypotheken. Loonstroken inleveren, hypotheekvorm kiezen, wel of geen NHG en berekenen maar. Maar deze keer waren we niet bij een bank maar bij een meneer die allerlei geldverstrekkers kon aanbieden. Standaard kwam hij met eentje die me deed denken aan de zeer irritante reclame van een 15 jaar geleden. De directbank. Daarna een of ander bank uit België (wel goedkoop trouwens). Maar ik weet het niet. Het komt niet betrouwbaar over. Maar dat is slechts een gevoel natuurlijk. Bovendien strijkt hij natuurlijk een behoorlijke provisie op bij de twee bovengenoemde. Waarom hij niet met Rabobank, SNS, ABN of Postbank kwam is me daarom ook wel duidelijk. Na bijna twee uur praten en rekenen werd het hoog tijd om handen te schudden. Met de woorden tot ziens, yeah right, namen we afscheid. Gelukkig heb ik een goede vriend die verstand van dit soort zaken heeft en me tot in de puntjes kan adviseren. Kan ik binnenkort weer even een afspraak met je maken als je klaar bent met klussen?

Om gelijk maar met een dooddoener in huis te vallen: niet iedere verandering is een verbetering. Dan kan ik het hebben over de nieuwe teletekstlay-out op internet. Of de nieuwe indeling met de pagina's 602 en 603. Heb je een mooie alles in een overzicht moet het zonodig weer gesplitst worden. Maar liever heb ik het over de nieuwe roosterindeling tijdens de huidige repetitieweek. Na ieder uur (lees repetitie) een pauze van 15 minuten. Om daarna in de meeste gevallen weer dezelfde klas te mogen begroeten in hetzelfde lokaal. Leuk om koffie te drinken maar verder totaal nutteloze tijd. Leerlingen snappen ook niet waarom dit ingevoerd is. Dat je de klassen wat tijd wilt gunnen om op pad te gaan naar een ander lokaal is prima. Maar dat hoeft toch echt geen kwartier te zijn. Vijf minuten is meer dan zat. Er zullen best goede argumenten zijn geweest om dit in te voeren. Helaas zijn die niet bij mij bekend.

Verrassend. De paus is dood. Dat zagen we niet aankomen.
Maar waarom moet dat godverdomme op drie publieke zenders tegelijk uitgezonden worden?

Er stonden grote billboards aan de kant van trambaan. Met een leuke reclame. Het was een soort intermediair maar dan anders. Lid worden kon je via Internet. We spreken over 1998 dus dat was best vooruitstrevend te noemen. Ik behoor ondertussen allang niet meer tot de doelgroep voor wie ze schrijven. Maar het is gratis en leest wel lekker weg op het toilet.
Zo staat er in de laatste editie een artikel over loggen over je werk. Er blijken een aantal mensen ontslagen te zijn die zich negatief over hun werkgever hebben uitgelaten. Het verhaal staat nog niet online maar dat zal ongetwijfeld binnenkort gebeuren. De intro van het artikel  is als volgt:

meer