In de lerarenkamer hangt in een klein hoekje een dartbord verscholen. Zo'n twee keer per week word daar gebruik van gemaakt door collega J. en mijzelf. Een partijtje darts aan het einde van de dag da's geen verkeerde afsluiting. We doen dan een spelvorm waarbij de een de ander moet overtreffen qua puntenaantal. We starten met 5 -5 en degene die het eerst op nul staat heeft gewonnen. Snapt u het nog? Mooi zo. Het stond 1 - 1 en de winnaar van deze ronde had ook het spel gewonnen. Ik begin. Eerste pijl: bij toeval triple 20. Tweede pijl: triple 20. Verbazing alom. De spanning stijgt. J. baalt al dat ie direct over de 120 moet gooien. Ik concentreer me op de derde pijl. Jawel, u voelde hem al aankomen: triple 20. Mijn vreugdekreet was aan de andere kant van het gebouw te horen.

Wat een drukte, wat een drukte.....e-mail uit Nieuw Zeeland die niet aankomt, DVD's van Anthrax bekijken, cd's van The Zutons en John Fogerty beluisteren. Heksenketel. Tussentijds ook nog in de gaten houden of je nieuwe lay-out het nog steeds doet en wachten op inspiratie voor verdere verbeteringen. Voor inspiratie kunt u ook lezen: scripts die gemakkelijk gejat en aangepast kunnen worden Nu dan de zondagmiddag. Ajax zonder Koeman tegen Roda. Dat kan niet zo moeilijk worden. Roda heeft immers nog steeds Wil-Jan Vloet. Eerlijk gezegd is mij van de week pijnlijk duidelijk geworden dat het Nederlandse voetbal mij niet zo veel meer doet. De sfeer is kut, het publiek zo achterlijk dat Donner hen het stemrecht zou moeten afnemen en het eromheenkrioelende journaille dermate geobsedeerd met zichzelf dat uitzendingen zich vullen met ego's, niet met voetbal. Terwijl ik dit zeg, realiseer ik me dat ik nog niet genezen ben van mijn liefde voor het spelletje voetbal, maar ik kijk vooreerst liever naar welke wedstrijd uit Engeland, dan naar het kapotge-analyseerde stelletje semi-amateurs dat volgend jaar moet gaan strijden om de wereldtitel. Voor het eerst kijk ik niet uit naar een WK Voetbal en hoop ik oprecht dat Oranje zich niet kwalificeert. Sorry.

De afgelopen dagen waren een beetje druk met van alles en nog wat. Daarom geen updates. U heeft genoeg kunnen nadenken over de twee puzzeltjes die ik u gaf. Maar helaas, niemand heeft het nog goed kunnen beantwoorden. Dat valt me een beetje tegen eerlijk gezegd. Vooral die foto. Er zijn nl. een aantal lezers die ook uit Zwolle komen en die zouden misschien kunnen weten waar die foto is genomen en wat de functie van die palen is. Ik verklap nog niets maar  die palen in die rare t-vorm staan in de uiterwaarden langs de IJsseldijk en gaan richting een boerderij die pal aan de IJssel gelegen is. Nu verklap ik een boel maar u denkt er nog maar eens over na. Of niet, dat kan natuurlijk ook.

Vanmiddag gaan we even de stad in. Daar heb ik normaal gesproken een bloedhekel aan maar soms ontkom je er niet aan. Afgelopen donderdag was mijn lief jarig.

meer

Even geen zin, tijd of anders. Daarom scheep ik u op met een vraag waar u, creatief als u bent, weer antwoord op mag geven.

Waar dienen de palen voor die je hier op deze verschrikkelijk slechte foto ziet. De foto is aanklikbaar voor een groter formaat. Ten overvloede want dat had u al aan de properties gezien: het is aan de IJsseldijk. O ja, de vorige vraag staat ook nog open. Ga gerust uw gang zou ik zeggen.

Zelfs na 12 jaar Zwolle ben je in de omgeving nog niet overal bekend bleek vanmiddag maar weer eens. Met een stel vrienden een wandeling maken op een tijdstip dat ik normaal gesproken nog in bed lig te stinken. Vroeg op dus, snel een kop koffie en een paar rozijnenbollen voor in de auto. Het was een verrasing waar we heen gingen dus in een colonne achter elkaar aan rijden. Werd het de Wijthmerplas, Windesheim, de Agnietenberg? We hadden werkelijk geen idee. De laatste twee konden we doorstrepen. We reden richting de Wijthmerplas maar gingen er voorbij. Het werd iets anders. Een natuurgebied mij totaal onbekend. Heerlijk door de bossen en de velden met aan de lucht een voorjaarszonnetje. Zo'n anderhalf uur later met de blubber aan de schoenen en de honger in de hals kwamen we weer bij de parkeerplaats aan. De soep met broodjes smaakten ons aansluitend erg goed.

Nee, da's geen raadplaat, gewoon een constatering. Ik heb mij voorgenomen vanavond eens aan de header te werken. Jeroen is de maker van de huidige header, die ik voor de nieuwe lay voorzien heb van wat zonlicht, maar broeder Roelof heeft mij wat afbeeldingen toegespeeld in mijn mailbox en aan mij de taak om daar eens wat mee te fotosjoppen. Geen nieuws uit Nieuw Zeeland, geen kater van gisteravond en voor vanavond nog geen horeca-bezoek gearrangeerd dus we maken goede kans op een geslaagd experiment. Ook de achtergrond en de pagina zelf komen nog aan de beurt, maar daar heb ik nog wat hulp bij nodig via de nodige fora. Wel, ik ga aan de slag en wens u een genoeglijke avond. Tot morgen.

ik dus. Me van de week blind zitten staren op de nieuwe lay en eigenlijk vergeten dat we ook een weblog hebben Probleem met de nieuwe lay is dat we die "gepikt" hebben uit de ontwerpcompetitie. Dat brengt met zich mee dat je niet precies weet wat voor scripts iemand gebruikt heeft om tot een bepaalde oplossing te komen en ik met mijn beperkte kennis daar verdomd moeilijk achter kan komen en dan dus ook niet weet wat ik moet doen om dat script zo te krijgen als wij het hebben willen. Maar goed, Luctor et Emergo, zeg ik altijd maar, we komen er wel uit. Het voorlopige resultaat is best aardig, zij het dat er nog een paar gimmicks zijn die ik wil uitproberen. Zojuist ook het nieuwste nieuws uit Nieuw Zeeland geplaatst en vandaag viert Josien daar haar verjaardag, dus allemaal even hierheen en feliciteren die dame!

En hoe bevalt dat zo een weekje vrij? Prima, dank u.
U begrijpt dat ik me niet verveel. Er is genoeg te doen. Dat wil zeggen zowel irl als online. Vanmiddag gaan we voor de verandering eens nieuwe fietsen kopen. Dat is wel nodig want die ik nu heb dat is niet wat. Een miskoop eerste klas. Weggegooid geld. Zonde.
Overigens zijn Struykert en bovengetekende bezig met een nieuwe lay. Hij is nog verre van perfect maar u kunt er alvast een blik op werpen en mocht u opbouwende kritiek hebben dan horen we dat graag in de comments van dit bericht. Die nieuwe pagina is ook de plaats waar we de reisverhalen van Eelco neerzetten zodat ze allemaal bij elkaar staan. Makkelijker en overzichtelijker.

Sport is toch een vreemde zaak. Je bent voetballer maar staat ergens onderaan in de pikorde. Door allerlei omstandigheden komt het zover dat je eens een keer vanaf de aftrap mee mag doen. Prompt scoor je in de tweede minuut en twee minuten voor het einde scoor je ook nog de winnende goal. Man of the match. Maar volgende week zit je gewoon weer op de tribune.
Tijdens je carriere heb je zo allemachtig veel gewonnen daar kunnen anderen alleen maar jaloers op zijn. Dan komt er een tijd dat je word ingehaald door de jongere garde. Die zijn nu eenmaal sneller en herstellen beter na een wedstrijd. Bovendien had je zelf nooit een uitgesproken afstand waar je echt goed in was. Maar je geeft niet op, je wilt door. De oorzaak van de mindere prestaties is de groote van het team. En daar ben je heilig van overtuigt. Nu wil je zelf een team opzetten waarin je zelf weer kan schaatsen. Het is dat mij niks word gevraagd maar anders had ik een mooi advies voor je.

Het blijft spannend. Aan het einde van de week komen de rapporten. De leerlingen die er niet al te best voor staan zijn natuurlijk zenuwachtig. Ga ik naar een ander traject of mag ik blijven. En dan natuurlijk de opstomers. Die willen heel graag een traject hoger. Een rondje ouders bellen is daarom ook een niet te onderschatten taak. De ene ouder reageert nogal gepikeerd en een ander weer realistisch. Mijn oordeel komt uit de aanvullende informatie van de vakdocenten (als ik die al krijg) en de cijfers. De laatste liegen meestal niet.
Wat ook niet gelogen is en minstens zo spannend is dat bevriende stel dat naar Nieuw Zeeland gaat. Wat een reis. Nu wil ik helemaal niet naar Nieuw Zeeland. Oké oké, ik beken. Eigenlijk ook weer wel. Stiekem ben ik een beetje jaloers natuurlijk. Maar dat kun je dan weer niet al te hard zeggen. Bovendien heb ik een grotere wens dan die reis naar Nieuw Zeeland. Ik wil immers naar Antarctica. Daarom heb ik de afgelopen weken ook erg genoten van de reis van Floortje naar het zevende continent. Kijk en droom even mee. De plaatjes die ze op de site hebben staan die werken volgens mij niet echt. De afleveringen staan wel online. Komende zondag helaas alweer de laatste aflevering.

Vanaf morgen ongeveer zult u op deze site met enige regelmaat berichten uit Nieuw Zeeland zien. De famillie Kleine Kip is daar namelijk zes weken aan het ronddolen. Terwijl wij allemaal druk aan het werk zijn, zullen zij proberen met hun gehuurde camper zo min mogelijk slachtoffers te maken. Ze rijden daar links he. Of, zoals de wijze bestuurders dan zeggen: Zorg dat de bestuurder aan de kant van het tegemoetkomend verkeer zit en links da's waar je duim rechts zit. Tot die berichten uit Nieuw Zeeland vermaak ik me even met mijn nieuwste aanwinst, nl. Trillian Trillian is een overkoepelend programma dat alle messengerprogramma's samenvoegt, dus AIM, Yahoo IRC en wat er nog meer moge zijn. En omdat het gratis is, is het leuk spelevaren met zoiets. Het werkt, het is gebruiksvriendelijk en ik had niks beters te doen, want gisteren bereikte mij het bericht dat de Blacklist werkt dus u zult vanaf deze site niet meer gespammed worden via de reacties. Mocht u daar tot dusver wel hinder van gehad hebben, excuses. Heerlijk, alles doet het, Davis wereldkampioen all-round schaatsen, de zon schijnt. Ik ga er gewoon maar es van genieten.

Een etentje in een mooi restaurant één Hanzestad verder stroomopwaarts. Ter gelegenheid van een 40-jarig huwelijksfeest. Een select gezelschap. De tafelschikking was bepaald en ik zat naast mijn vriendin en een mevrouw van een jaar of 70. Het eten was superb en de wijn in de overtreffende trap daarvan. Het gezelschap aan mijn rechterzijde van een jaar of 70 bleek een aangename gesprekspartner naarmate de wijn meer vloeide. Bij thuiskomst was de zucht naar drank nog niet voorbij. Een Spaanse fles rood werd nog aangebroken.
Vanochtend vroeg zo rond een uur of 11 werd ik wakker. De eerste gedachte was een vraag aan mezelf. Ik kon me namelijk niet herinneren dat ik mijn hoofd gestoten had aan het een of het ander. Geen blauwe plekken, bulten, niets van dat alles. Vreemde zaak.

De rest van de dag bleef de dakschade aanwezig. Een uur in de buitenlucht en een bezoek aan Plato, waarbij de portemonnee weer moest bloeden kon niet helpen. Zelfs de koffie van Struykert hielp niet. Nu zo halverwege de avond komt het leven terug.
Biertje? Lekker.

Er is niks op TV, Need For Speed Underground 2 is klaar, mijn vriendin zit voor d'r werk ergens op de hei, de verhuizing is nog lang niet aanstaande (tenminste dat vind ik) dus inpakken doe ik nog niet en ik ga toch echt proberen de afwas uit te stellen tot ik toegang heb tot mijn nieuwe keuken met vaatwasser. Ik heb even overwogen de state of the union na te lezen, maar de gemiddelde aflevering van tik-tak op de VRT is inhoudelijk beter. De Pivot Blacklist werkt (spammers be ware!). Wat is er nog over? Het Forum Ja inderdaad. Een Forum is namelijk leuk. Je kunt er wat meer mee dan in de reactieveldjes van Pivot of welk log dan ook en je kunt er es van gedachten wisselen over andere onderwerpen of dingen nazoeken c.q. vragen stellen. Ik ga vast. Leuk. Waar naartoe? Die onmeunige groene knop, rechtsbovenaan met FORUM erop gekalkt. Tot zo.

Een ongelooflijke dikke vrouw is de opvolger van Lodewijk de Waal als voorzitter van het FNV. Imams moeten naar zondagschool en Abbas wil een verbod op het bezit van vuurwapens in de Gazastrook. De wereld naar de verdommenis zou je denken. Maar niets is minder waar: De Ceedeetwee is bijna klaar voor Kees, ik heb mezelf en mijn collega's onder barre omstandigheden beter leren kennen en de kaartjes voor Bospop zijn binnen. Dus in mijn eenzame zelfje lever ik al dat tegenwicht voor die bedreigende berichten. Althans, voor mij. Want wat erook gebeurt, mijn leventje gaat gewoon heerlijk verder. Ook bedreigend was het laatste bericht van Roelof. Niets te melden? Da's mijn tekst! Oh nee, da's mijn schuld bedoel ik. Ik was er namelijk ff niet, vandaar. Nu neem ik het stokje over en plotsklaps bent u al bovenstaande feiten wijzer. En toch gaat ook uw leventje verder waar het gebleven was. Dat gaat al duizenden jaren zo. Pas de laatste helft van de vorige eeuw, kregen we het idee dat misschien een uitdaging kon zijn te doen alsof het ons echt interessert wie elkaar zo her en der in de woestijn naar het leven staan. Hallo, we hebben de Joden niet voor niets Israel gegeven, het enige gebied in het Midden Oosten waar geen olie zit. Maar genoeg daarover, ik moet nog een hoesje maken voor Ceedeetwee. Dat ga ik nu even doen. Als'ie klaar is, zet ik hem wel even bij de links o.i.d. dat u toch een idee heeft wat u mist.